پازل زیبای اندیشه دینی

خداوند با توجه به ساختار وجودي انسان ها به آن ها خبر داد اگر مي خواهيد محبّتتان را درست خرج كنيد و آن را به درستي جهت دهيد، انسان هاي معصومي در اين عالم هستند که براي شما امکان جهت دهي و مديريتِ محبّت هايتان را ممکن مي سازند، بايد به آن ها مودّت و محبّت بورزيد و از اين جهت فرمود، اجر رسالت من مودّت في القربي است تا اين محبّت در بستر رسالت و شريعت مديريت شود و گرفتار محبوب هاي وَهمي نشويم.
وقتي انسان توانست به جاي محبّت به دنيا و لوازم آن، محبّت را به جايي منتقل کند که به شکل واقعي جواب آن را مي دهد و به واقع کساني هستند که به جهت عصمتي که در شخصيتشان هست، ارزش محبّت ورزيدن دارند، شکوفايي و اميدواري و نشاط در زندگي انسان شروع مي شود، به خصوص که در اين راستا پروردگار خود را نيز راضي کرده ايم و با جلب رضايت پروردگار، تمام بهشت ها در قلب انسان شکوفا مي گردد،

چون با ظهور چنين رضايتي راه ارتباط با خدا گشوده شده و گويا انسان براي ارتباط با خدا بال مي گشايد و در اين حين چيزي جز يقين در ميان نخواهد ماند و اين همان معجزه ي محبّت و مودّت است.
از مسير مودّت به انسان هاي معصوم که نمايش کمالات الهي هستند و آيت کبراي خداوند مي باشند، راه عشق به خدا گشوده مي شود، چون امامان معصوم(ع) مطلق کمال در موطن انسانيت اند و عشق به آن ها امکان انتقالِ عشق به کمال مطلق را در انسان پديد مي آورد و آن هايي که حقيقتاً در وادي عشق وارد شده اند و با عشق الهي به حرکت در آمده اند بر اين نکته تأکيد دارند که راه عشقِ به خدا از طريق عشق به آيات کبراي او ممکن است. از اين رو مودت ورزيدن به اهل البيت(ع) سبب مي شود که

اولاً: از عشق محروم نمانيد،

ثانياً: گرفتار عشق هاي وَهمي و ناقص نگرديد.

استاد طاهرزاده

برشی از کتاب مبانی نظری وعملی حب اهل بیت

انسان به خودِ برتر و آرماني خود عشق مي ورزد و به همين جهت در اصلاح خود تلاش مي کند، حال وقتي با امامان معصوم(ع) مرتبط شود به يك نحو به خود برتر خود نظر کرده و به آن عشق مي ورزد.

زيرا در عشق، خودي غير از خود معمولي در وسط است و شور عشق از اين جا شروع مي شود، حال وقتي امامان معصوم(ع) تجسم عيني خودِ برتر انسان بودند و انسان توانست از اين زاويه به آن ها نظر کند، چون هم ما انسانيم و هم آن ها، ولي آن ها انسان هاي بي نقص اند، نظر به آن ها عين نظر به خودِ برترمان است و عشقِ رسيدن به خودِ برتر، همان عشق به آن ها خواهد بود

و معني عشق به اهل البيت(ع) كه دريچه ي عشـق به حضرت حق است، فعليت خواهد يافت و مي فهميم جايگاه ذکر «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ»؛ جايگاه نظر به محبوباني است که از دريچه ي آن ها راه ارتباط با محبوب حقيقي گشوده مي شود که مقصد و مقصود برين هر انساني است، به همين جهت حضرت ثامن الأئمه(ع) مي فرمايند: صلوات بر محمد و آل محمد معادل تسبيح و تهليل و تکبير است.

ذكر صلوات بر محمد و آل محمد به قلب ها جهت مي دهد تا اسماء الهي را در آينه ي جمال اهل البيت بنگرد. از خدا تقاضا مي کني؛ سلام و صلواتت را بر محمد و آل او ارزاني دار زيرا آن ها جان و قلب ما هستند و عملاً از طريق صلوات بر محمد و آل محمد نظر جان را به قلّه ي وجود اصلي خود سير داده ايم.

خدايا! وقتي پيامبر(ص) و امامان(ع) را شناختيم، متوجه شديم تو چقدر بر بندگانت محبّت داشتي كه چنين انسان هايي را براي هدايت بشر خلق كردي و تو چقدر به بندگانت محبّت داشتي كه به آن ها دستور دادي به اهل البيت پيامبرت محبّت بورزند. خداوند مي خواست نتيجه ي مودّت به ذي القربي اين شود كه انسان ها را با پاي دل به سوي خودش بكشاند.

استاد طاهرزاده

برشی از کتاب مبانی نظری وعملی حب اهل بیت

همچنين از رسول خدا(ص) داريم:

«من أحبّنا أهل البيت حشره اللَّه آمنا يوم القيامة»؛

هر كه ما اهل بيت را دوست داشته باشد، خدا او را روز قيامت ايمن محشور می كند.

اين حديث شريف نشان مي دهد که حب امامان معصوم(ع) همه ي محبّت هايي را که عامل نزديکي به آتش است از جان انسان پاک مي کند. و لذا حديث ديگري با جامعيت بيشتر، موضوع را مطرح مي فرمايد و مي گويد: قال رسول(ص): «معرفة آل محمّد(ص): براءة من النّار و حبّ آل محمّد(ص) جواز علی الصّراط و الولاية لآل محمّد(ص): أمان من العذاب»؛

شناخت آل محمّد(ص) باعث بيزاری از آتش و دوستی آل محمّد(ص) وسيله ي عبور از صراط و ولايت آل محمّد(ص) سبب ايمنی از عذاب است.
ملاحظه بفرمائيد قرآن از طريق مودّت ذي القربي، چه راهي را در جلو بشر قرار مي دهد! چون عشق و محبّت اتحاد مي آورد، به ما مي گويد عشقتان را به اين خانواده بيندازيد. از آن طرف هم اين خانواده را طوري پرورانده که در اوج بي نقصي و عصمت اند تا بتوانيم محبّت خود را به آن ها بيندازيم تا با محبّت به آن ها، دل به جهت نيافتن محبوب ايده آل خود، عقب گرد نکند.
اگر انسان به غير معصوم عشق بورزد، يا گرفتار عشق سرگردان و وَهمي مي شود، که محبوب او ربطي به واقعيت ندارد، يا گرفتار عشقي منقطع مي گردد که قابل ادامه دادن نيست.

ولي در مودّت و محبّت به اهل البيت(ع) هر چقدر آن محبّ جلو برود بيشتر شکوفا مي شود و شعله ور مي گردد. چون مُحِب، با مَحبوبي متحد مي شود که در اوج کمالِ انساني است و حقيقت ايده آل اوست.

و چون حال و هواي محبوب به مُحب منتقل مي شود، با مودّت به اهل البيت(ع)، نحوه اي از عصمت و پاکي در قلب انسان جاري مي گردد و اين شروع ارتباط حقيقي با خدا خواهد شد و محبّت به خدا آن طور كه حقِ محبّت است در جان مُحِبِّ اهل البيت(ع) جريان مي يابد، اين است سرّ آن که با محبّت به اهل البيت(ع) راه محبّت به خدا به قلب انسان باز مي شود که البته در مباحث آينده إن شاءالله باز به اين موضوع مي پردازيم.

استاد طاهرزاده

برشی از کتاب مبانی نظری وعملی حب اهل بیت

برای شرکت‌کردن در انتخابات، غیر از مهمترین وظیفۀ دینی و سیاسی، سه انگیزۀ مهم می‌توانیم داشته باشیم:

1. ناراحتی از دستِ این دولت
اگر شرکت نکنیم و رأی خوب و قوی به مخالفان وضعِ موجود ندهیم، طبیعتاً این وضع در کشور باقی خواهد ماند. چون الان هم نامزدهای وضع موجود در انتخابات هستند! برای تحول در وضع موجود، نیاز به رأی و مشارکت قوی داریم.

رهبر انقلاب بسیاری از انتقادهای خود را از دولت، خیلی نجیبانه بیان می‌کند. مثلاً یک‌بار فرمود: «ما در بین کشورهای جهان، بنا بر برخی محاسبات، اولین کشور هستیم که بیشترین امکانات را داریم و کمترین استفاده را از امکانات می‌کنیم» خُب این یعنی دولت خیلی ضعیف عمل کرده است.

2. ساختن آیندۀ فوق‌العاده بهتر
انگیزۀ دوم، انگیزۀ رسیدن به یک دولت بهتر است؛ دولتی که اگر با رأی خوب و قوی، روی کار بیاید، پیشرفت فوق‌العاده‌ای می‌توانیم داشته باشیم. در این چهل سال، هنوز یک فرصت کامل در قوۀ مجریه به نیروهایی که هماهنگی صددرصد با سیاست‌های تصویب‌شدۀ نظام داشته باشند، داده نشده است.

3. مشارکت ضعیف؛ عامل افزایش ضربات دشمن
دشمنان احمق ما تا ببینند انتخابات ضعیف شده، هوا برشان می‌دارد و فکر می‌کنند واقعاً کشور ضعیف شده است، آن‌وقت به انواع طرق، امنیت ما را به مخاطره می‌اندازند یا تحریم‌ها و فشارها را افزایش می‌دهند.

با یک مشارکت پایین قطعاً دشمن به‌طمع می‌افتد و فکر می‌کند که ما ضعیف شده‌ایم، لذا شروع می‌کند به ضربه زدن. در این چهل سال بعد از انقلاب چندین بار این را تجربه کرده‌ایم:

وقتی دولت موقت، از خودش ضعف نشان داد، خطر تجزیۀ کشور پیش آمد و هفده‌هزار نفر در ترور‌های داخلی کشته دادیم.

وقتی بنی‌صدر سرِ کار آمد و پالس ضعف به دشمن فرستاد، بعثی‌ها حمله کردند و دویست هزارتا کشته دادیم.

بعد از جنگ و در دوران سازندگی هم وقتی به غربی‌ها پالس دادند که «ما می‌خواهیم با شما کنار بیاییم» تحریم‌ها و فشارها بیشتر شد.

در جریان فتنه ۸۸ هم باز دشمن از اختلافات داخلی تلقیِ ضعف کرد و تحریم‌ها و فشارها را افزایش داد.

چرا ما باید با یک انتخابات ضعیف، به خودمان ضربه بزنیم؟! دشمنان که نمی‌گویند این دولت آقای روحانی ضعیف عمل کرده است و مردم از دستش ناراحتند! می‌گویند: «چون ما تحریم کردیم، اینها به زانو درآمدند و الان باید فشار و تحریم را بیشتر کنیم!»

استاد پناهیان

#استاد_طاهرزاده:

?اگرملتی برای خدا درصحنه بیایند
آنجایی که دستشون نرسیدخداکمکشان
می کند.

?برشی از تفسیرسوره ی زخرف

#انتخابات