پازل زیبای اندیشه دینی

برای شرکت‌کردن در انتخابات، غیر از مهمترین وظیفۀ دینی و سیاسی، سه انگیزۀ مهم می‌توانیم داشته باشیم:

1. ناراحتی از دستِ این دولت
اگر شرکت نکنیم و رأی خوب و قوی به مخالفان وضعِ موجود ندهیم، طبیعتاً این وضع در کشور باقی خواهد ماند. چون الان هم نامزدهای وضع موجود در انتخابات هستند! برای تحول در وضع موجود، نیاز به رأی و مشارکت قوی داریم.

رهبر انقلاب بسیاری از انتقادهای خود را از دولت، خیلی نجیبانه بیان می‌کند. مثلاً یک‌بار فرمود: «ما در بین کشورهای جهان، بنا بر برخی محاسبات، اولین کشور هستیم که بیشترین امکانات را داریم و کمترین استفاده را از امکانات می‌کنیم» خُب این یعنی دولت خیلی ضعیف عمل کرده است.

2. ساختن آیندۀ فوق‌العاده بهتر
انگیزۀ دوم، انگیزۀ رسیدن به یک دولت بهتر است؛ دولتی که اگر با رأی خوب و قوی، روی کار بیاید، پیشرفت فوق‌العاده‌ای می‌توانیم داشته باشیم. در این چهل سال، هنوز یک فرصت کامل در قوۀ مجریه به نیروهایی که هماهنگی صددرصد با سیاست‌های تصویب‌شدۀ نظام داشته باشند، داده نشده است.

3. مشارکت ضعیف؛ عامل افزایش ضربات دشمن
دشمنان احمق ما تا ببینند انتخابات ضعیف شده، هوا برشان می‌دارد و فکر می‌کنند واقعاً کشور ضعیف شده است، آن‌وقت به انواع طرق، امنیت ما را به مخاطره می‌اندازند یا تحریم‌ها و فشارها را افزایش می‌دهند.

با یک مشارکت پایین قطعاً دشمن به‌طمع می‌افتد و فکر می‌کند که ما ضعیف شده‌ایم، لذا شروع می‌کند به ضربه زدن. در این چهل سال بعد از انقلاب چندین بار این را تجربه کرده‌ایم:

وقتی دولت موقت، از خودش ضعف نشان داد، خطر تجزیۀ کشور پیش آمد و هفده‌هزار نفر در ترور‌های داخلی کشته دادیم.

وقتی بنی‌صدر سرِ کار آمد و پالس ضعف به دشمن فرستاد، بعثی‌ها حمله کردند و دویست هزارتا کشته دادیم.

بعد از جنگ و در دوران سازندگی هم وقتی به غربی‌ها پالس دادند که «ما می‌خواهیم با شما کنار بیاییم» تحریم‌ها و فشارها بیشتر شد.

در جریان فتنه ۸۸ هم باز دشمن از اختلافات داخلی تلقیِ ضعف کرد و تحریم‌ها و فشارها را افزایش داد.

چرا ما باید با یک انتخابات ضعیف، به خودمان ضربه بزنیم؟! دشمنان که نمی‌گویند این دولت آقای روحانی ضعیف عمل کرده است و مردم از دستش ناراحتند! می‌گویند: «چون ما تحریم کردیم، اینها به زانو درآمدند و الان باید فشار و تحریم را بیشتر کنیم!»

استاد پناهیان