پازل زیبای اندیشه دینی

?در گذشته اکثر جلسات عزاداري، همراه با معارف اسلامي و طرح مباحث عميق ديني بوده و دسته هاي عزاداري بيشتر در روزهاي تاسوعا و عاشورا تشکيل مي شده است.

?البته به سر و سينه زدن در سوگ امام حسين(ع) کار عاشقان امام است، چرا که «در دل دوست به هر حيله رهي بايد کرد.» بايد هرکاري که نشانه ي ارادت به اين خاندان است و در شرع بدان توصيه شده است را انجام داد ولي نبايد فقط به ظاهر بسنده کرد.

?نبايد غلبه با دسته و سينه و زنجير و شام و ناهار باشد و حضور در جلسات عزاداري جهت فهم معارف دين مورد غفلت قرار گيرد. عموماً جلسه ي عزاداري اباعبدالله(ع) صبح ها برگزار مي شد.

?چون در صبح هم مردم آمادگي بيشتري جهت تدبّر در واقعه ي کربلا دارند و هم زمان آن طوري است که يک حال و هواي ديگري را همراه خود مي آورد و روح انسان جهت تأثير پذيري، آمادگي بيشتري دارد. مؤمنين شب ها زود مي خوابند تا نيمه شب بيدار شوند. لذا توصيه مي کنم مجالس عزاداري که صبح ها برپا مي شود را فراموش نکنيد و نگذاريد از دستتان برود.

?به هر صورت تأکيد همه ي ما بايد اين باشد که عزاداري براي سيدالشهداء(ع) در حدّ ظاهرِ صِرف متوقف نشود. زيرا مقصد اين بود که شيعيان در جلسه ي عزاداري امام حسين(ع) شرکت کنند تا سيرِ روحاني و يگانگي با روح آن حضرت برايشان واقع شود. و مدّاحان هم لازم است با توجه به چنين مقصد و مقصودي، مرثيه بخوانند تا در برقراري آن سِير، کمک کنند. به طوري که در کنار معرفت به مقام امام، عاطفه هم به حرکت در آيد و شعله ور شود تا سير ما با سرعت بيشتر محقق گردد. زيرا خودِ آن ها خواسته اند تمام تلاش اين باشد که در جلسه ي عزاداري آن حضرت، سير روحاني به سوي مقام عرشي اهل البيت(ع) به بهترين نحو انجام گيرد و ارادت به آن خانواده که در جان ما نهفته است به فعليت در آيد.
?در تاريخ آمده است که ائمه(ع) از مداحاني مثل کُمِيتِ اَسَدي يا دِعْبَلِ خُزائي مي خواستند که با اشعار خود مصائب عاشورا را ذکر کنند و افراد را به عمق آن حادثه بکشانند و خودِ ائمه(ع) در آن شرايط آنقدر گريه مي کردند که بي تاب مي شدند.

?ملاحظه بفرمائيد در اين مرثيه خواني ها بيشتر فکر و سير و اشک بوده و کمتر دسته و زنجير و شام و ناهار. اگر مدّاح پرسوزي ما را بدون هيچ حرف اضافي وارد مصائب کربلا کند، به راحتي اشکمان جاري مي شود. وقتي انسان روح را متوجّه مقام امام بکند و کمي در آن سير کند دل بي تاب مي شود.

?منبع:کتاب سلوک ذیل شخصیت امام خمینی

اين جريان خيلي عجيب است. چراكه اين ها مي دانستند شمر آمده است با اين پيام كه: اي عمرسعد! به دستور عبيدالله بايد كار اين ها را يك سره كني و تنها راه هم كشتن اين هاست، چراكه تسليمِ بيعت نمي شوند؛ يعني همة لشكر عمرسعد مطّلع اند كه شمر دستور كشتن حسين(ع) را آورده است.

?حالا در چنين شرايطي اين عدّه اندك مي آيند و جبهه امام حسين(ع) را انتخاب مي كنند. اين ها مي توانستند صد هزار دليل براي نيامدن به جبهه حسين(ع) داشته باشند. مثلاً اين كه بعداً مبارزه مي كنيم، كارهاي چريكي مي كنيم، عمرسعد و عبيدالله را مي كشيم، و حالا كه فردا حتماً كشته شدن در كار است چرا برويم كشته شويم، مي مانيم و بعداً با اين ها مبارزه مي كنيم، و هزاران دليل ديگر. ولي چرا اين ها اين دلايل را كنار گذاشتند و جبهة امام حسين(ع) را انتخاب كردند؟

?اين از عجيب ترين نكاتي است كه جبهة حسين(ع) در فرهنگ بشري ايجاد كرده است. در واقع اين ها معني جبهة حسين(ع) را فهميدند و خواستند از اين جبهه محروم نمانند، وگرنه براي هيچ كس اگر روشن نبود، براي آن چند نفر به خوبي روشن بود كه حضور در جبهة حسين(ع) كشته شدني است حتمي. چراكه ديدند، نه اماني پذيرفته شد، و نه ميانجيگري حاصل گشت، و عصر تاسوعا هم شمر آمد كه يا عمرسعد كار را تمام كند و يا خودش كار را به انتها برساند.

?ولي اين را هم فهميدند كه كشته شدن در جبهة حسين(ع) يك كشته شدن معمولي نيست و نبايد از چنين كشته شدن بزرگي كه همه زندگي را به معني مي رساند محروم گشت. عرض ما همين است كه اين ها از كربلا چه فهميدند كه نخواستند نميرند؟ آنها مثل بقيّة ياران امام حسين(ع) فهميدند معني كربلا يعني چه؟ و به ياران حسين(ع) پيوستند. و هر كس كربلا را بفهمد در زمرة ياران حسين(ع) قرار خواهد گرفت. مهم فهميدن حكمت حسيني است كه شايد از فهميدن ساير ابعاد اسلام مشكل تر باشد.
?در زيارت عاشورا شما نه تنها به خود حضرت ابا عبدالله(ع) سلام مي دهيد، بلكه به اصحاب امام حسين(ع) هم سلام مي دهيد در حالي كه اين زيارت عاشورا را ائمه هم مي خواندند، يعني آنها هم به اصحاب امام سلام مي دادند. اين نشانة عظمت اصحاب حضرت است و اين كه اين اصحاب، مرگ حسيني را شناختند كه چه نوع مرگي است. «اَلَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُم دُوَن الْحُسَيْن» يعني اين ها كنار اباعبدالله(ع) خونشان را بذل كردند.

?ما امام خميني (ره) را نمايش فهم جبهة حسيني مي ديديم. امام (رحمةالله عليه) را خوب ببينيد از خودتان بيهوده تفسير نكنيد، آن جا كه كوتاه مي آمدند، آن جا كه كوتاه نمي آمدند، آن جا كه محبّت مي كردند، آن جا كه خشم نشان مي دادند، همه نشان دهندة اين است كه امام (ره) يك جبهة حسيني تشكيل دادند چون به حسين(ع) اقتداء كرده بودند و لذا مي بينيد كه شكست ناپذير شدند. و باور كنيد اگر حركت هاي امام خميني (ره) را بررسي كنيد مي بينيد در جبهة امام (ره) اصلاً شكست نبوده و نيست و شهيدان انقلاب اسلامي هم مسلم جايگاهي بس رفيع خواهد داشت چون فهميدند شهيدشدن براي اين انقلاب، يك نوع مردن خاصي است هماهنگ مردن اصحاب حسين(ع).

◾منبع:کربلا مبارزه باپوچی ها

⏪خالق هستي كه عاطفه را در انسان نهاده است،
⬅️جواب مناسب آن را هم در عالم هستي قرار داده‌است،

✅خداوند؛ «دين» را در عالم ايجاد فرموده است
✳️ تا راه اتصال فطرت به خدا را به انسان نشان دهد.
✳️ دين وسيله‌اي است كه به‌وسيلة آن انسان از اشتباه‌گرفتن سراب به‌جاي آب در امان مي‌ماند.

⚜خداوند وسيلة اشباع فطرت را از طريق دين محقّق كرده است
?و بدين طريق اجازه نداده است كه اين گرايش ذاتي انسان به كمال مطلق، سرگردان بماند.

⚠️اگر خداوند براي بشر دين نفرستاده بود،
❌ فطرت مردم را بت‌پرستي و دنياپرستي اشباع مي‌كرد،
♨️امّا مي‌دانيد كه چنين اشباعي ناصحيح و دروغين است
♨️ و پس از مدّتي انسان‌ را با بن‌بست روبه‌رو مي‌كند،
❌چون جواب حقيقي ميل فطري خود را نداده است.

⏪ اگر خداوند عاطفه را در انسان قرار داد،
⏪براي حفظ آن از انحراف،
☑️جواب آن را هم در هستي قرار داده است
✅ و جواب حقيقي آن «كربلا» است.

?جهت صحيح‌دادن به عاطفه
?يعني عشق‌ورزيدن به اصحاب كربلا.

?انسان‌هايي كه آن سرزمين عشق‌ورزي به حقيقت را به اوج خود رساندند،
?به طوري كه در ?شهادت? از همديگر سبقت مي‌گرفتند،

?چون متوجّه بودند شرايط نمايش عشق و عاطفه در عالي‌ترين شكل آن فراهم شده است
? و آن نقطه نهايي عشق‌ورزي را مي‌توانند در آن شرايط براي خودشان ثبت كنند.

⏪ممكن است اشكال كنيد كه:
⁉️خدا قبل از وقوع حادثة كربلا جواب صحيح عاطفه‌ها را چگونه داده است؟

✳️مي‌گوييم: با «كربلا» جواب داده است،

⏪مي‌گوييد: قبل از اسلام چي؟
✳️ باز مي‌گوييم: «كربلا»».

♻️همچنان‌كه عرض شد، در روايت داريم:
?پيغمبرها هم براي حضرت اباعبدالله(ع) گريه مي‌كردند
?و اوّلين كسي كه براي حسين(ع)گريه كرد حضرت آدم بود.

❌بعضي‌ها چون نمي‌توانند چنين رواياتي را تحليل كنند، آن‌ها را حذف مي‌كنند.

♻️مگر روايت نداريم كه پيامبر(ص)هر وقت امام‌ حسين(ع) را مي‌ديدند گريه مي‌كردند
♻️ و حتّي گلوي او را مي‌بوسيدند.

⁉️سؤال من اين است كه آيا پيامبر با اين كار فقط خبر از سرنوشت امام ‌حسين(ع) مي‌دهند،
⁉️يا قلب مبارك پيامبر هم با محبت به حسين(ع) اشباع مي‌شود؟

☑️آيا ايشان، مصداق كامل عاطفه‌ورزيدن را– كه همان عشق به حسين(ع) است- نيافته بودند؟.

?مسئلة كربلا و شهادت اباعبدالله(ع) مصداق كامل جوابگويي به عاطفه و عشقِ عاطفي است
?و خداوند آن را در متن هستي قرار داده است.

?پيامبران و اهل باطن قبل از وقوع تاريخي آن، با آن روبه‌رو بودند،
? ولي چون كامل‌ترين دين، يعني اسلام ظاهر شد،
? همراه اسلام بايد كامل‌ترين مصداق عاطفه‌ورزي نيز براي بشر ظاهر شود،
?كه همان صحنة كربلاست

?و مسلمانان كه كامل‌ترين دين را پذيرفتند،
?به عالي‌ترين نحوة باروري عاطفه يعني حسين(ع) نيز هدايت مي‌شوند
? و از آن بهره مي‌گيرند.

• ❌منبع: نگرشی به کربلاباچشم عقل وعاطفه

موارد سفارش شده از حضرت آیت‌الله‌العظمی بهجت قدس‌سره جهت شفای بیماران:

1. آب زمزم با تربت سیدالشهداء علیه‌السلام مخلوط شود و به نیت شفا میل نماید.

حضرت آیت الله بهجت در پاسخ به چگونگی انجام این دستورالعمل می‌فرمودند: مقدارکمی تربت امام حسین علیه‌السلام مثلا به قدر دانه ماش، در یک لیوان آب زمزم مخلوط بفرمایید و مریض صبح و شب یک جرعه (به اندازه یک قاشق چایخوری) به نیت شفا میل نمایند.
در مواردی که به دلایل پزشکی یا به هر دلیل دیگر، امکان انجام این کار توسط خود مریض وجود نداشت؛ می‌فرمودند شخص دیگری به نیابت از وی به همین نیت استشفاء، میل نماید.
در مواردی که، تربت سیدالشهدا علیه‌السلام در دسترس نبود؛ می‌فرمودند: می‌توان با تراشیدن مقداری از مهر یا تسبیح تربت سیدالشهداء علیه‌السلام این دستورالعمل را انجام داد.
2. به همین نیت به افراد متعدد صدقه بدهید، ولو به هر کدام زیاد نباشد؛ تا انشاءالله خداوند شفا عنایت فرماید.

3. هفتاد بار سورۀ حمد را به مخلوط آب زمزم و تربت بخوانید و سپس آن را به مریض بدهید تا به‌صورت مرتب هر روز بخورد.

4. به نیت شفا هر روز هفت بار سورۀ حمد را قرائت کنید. و همچنین هر که به عیادت مریض می‌آید به نیت شفا سورۀ حمد را بخواند.

5. مریض پس از نماز صبح دو رکعت نماز حاجت بخواند و پس از آن سه مرتبه بگوید:

اللَّهُمَ‏ اشْفِنِي‏ بِشِفَائِكَ‏ وَ دَاوِنِي بِدَوَائِكَ وَ عَافِنِي بِعَافِیَتِكَ  فَإِنِّي عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِك‏ بِحُرْمَةِ الإمامِ الکاظِم علیه‌السلام.

خدایا، مرا به شفای خود شفا ده و به دوای خود دوا ده و از بلایت عافیتم بخش؛ چرا که من بندۀ تو و فرزند بندۀ توأم.

البته اگر مریض کودک است یا به هردلیلی نمی‌تواند این دعا را خودش بخواند، شخصی دیگر می‌تواند به نیت شفای او، این دعا را به صورت ذیل بخواند:

اللَّهُمَ‏ اشْفِه‏ بِشِفَائِكَ‏ وَ دَاوِهِ بِدَوَائِكَ وَ عَافِهِ بِعَافِیَتِكَ فَإِنَّهُ عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِك‏، بِحُرْمَةِ الإمامِ الکاظِم علیه‌السلام.

خدایا، او(بیمار) را به شفای خود شفا ده و به دوای خود دوا ده و از بلایت عافیت بخش؛ چرا که او بندۀ تو و فرزند بندۀ توست.

6. آیت‌الله بهجت رحمه‌الله می‌فرمودند: «برای سلامتی چشم، بعد از نمازها، آیت‌الکرسی خوانده شود، و پس از خواندن آن دست‌ها بر روی چشم‌ها گذاشته و بگوید:

أَللهُمَّ احْفَظْ حَدَقَتَیَّ بِحَقِّ حَدَقَتَیْ عَلِی بْنِ أَبِی طالِبٍ، أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ علیه‌السلام

منبع:مرکز نشرآثار حضرت آیت الله بهجت

❌اگر كربلا را با چشم عقل و عرفان نگاه كنيم،
⬅️آن‌وقت از دو چشمه سيراب مي‌شويم،
1⃣هم عقلي بودن و منطقي‌بودن حوادث برايمان روشن مي‌شود،
2⃣ هم حقايق روحاني و قدسيِ آن حادثه برايمان جلوه مي‌كند
⬅️ و اين‌جاست كه قرار را از كفمان مي‌ربايد
⬅️و ما را در مقابل شكوه و جلال كربلاسازان ويران و خاشع مي‌سازد.

☘و ديگر همه را چه حسين را و چه زينب را،
☘ آينة جمال حق خواهيم ديد
☘و هر حادثه‌اي را به كربلا متّصل مي‌كنيم
☘ و جز شعلة كربلا هيچ شعله‌اي در قلب‌مان جانسوز نيست

✴️همه تلاش دين اين است كه كربلا را طوري بنگريد كه
☑️ از آن جان بگيريد
✖️ و نه اين‌كه جان بدهيد.

‼️ارثي كه اباعبدالله و زينب كبري و امام سجّاد و ساير اصحاب كربلا براي ما گذاشتند، غير آن چيزي است كه امروز در اختيار ماست.

⚠️ اين حرف‌هايي كه كربلا را صرفاً احساسي مطرح مي‌كنند -
? احساساتي كه نه تعقّل در آن قانع مي‌شود
? و نه عاطفه و عرفان در آن معني مي‌يابد-
? از يكي دو قرن اخير شروع شده است.

?منبع: کتاب نگرشی به کربلا با چشم عقل وعاطفه