پازل زیبای اندیشه دینی

?این همه طاقت??

بنده گاهي فكر مي كنم اگر ماآنچه را حضرت فاطمه(س) در جريان انحراف اسلام فهميد، مي فهميديم، آيا يك ساعت طاقتِ ماندن داشتيم؟
بعد مي گويم چقدر طاقت فاطمه(س) زياد بود كه توانست اين همه عمر كند. تو به من نگو فاطمه(س) خيلي زود بعد از رحلت رسول خدا(ص) رحلت فرمود، به من بگو ديدن اين همه انحراف و يك روز طاقت ماندن داشتن، طاقت بزرگي نيست؟ حضرت علي(ع) كه در اين صحنه مسئوليتي نمي توانست داشته باشد، چرا كه اگر سخني به اعتراض مي گشود، متهم مي شد كه نسبت به حكومت حريص است.
ولي فاطمه زهرا(س) كه در چنين مشكلي نبود، چه كند؟
اگر خدا شعور فهم اين انحراف بزرگ را به او نداده بود كه در فشاري چنين بزرگ قرار نمي گرفت و حال كه چنين شعوري را دارد و در پيرو آن مسئوليتي بزرگ به دنبالش هست، راستي پس از انجام آن مسئوليت خطير و آن اعتراض جانانه، آيا ديگر طاقت ماندن در اين دنيا براي او مانده بود؟
سلام بر تو اي فاطمه كه نسبت به آن مأموريتِ بزرگِ خود چقدر صبورانه عمل كردي:
«وَ كُنْتِ لِمَا امْتَحَنَكِ بِهِ صابِراً»

#استاد_طاهرزاده
#بصیرت_حضرت_زهرا (سلام الله علیها)

?چه کنیم که ائمه(علیهم السلام) با ما حرف بزنند؟؟

عين اين ملاك را كه در مورد قرآن عنايت كرديد، در خصوص سخنان ائمه معصومين(ع) بايد تعقيب كرد.
بارها تجربه كرده ايد، حرف هاي كسي كه شخصيت عميق توحيدي ندارد، نه پايه محكم و انسجام توحيدي دارد، نه ارتباط عميق و عالي با عالم معنا در آن سخنان به چشم مي خورد، ولي شما وقتي با خطبه حضرت زهرا(س) به لطف الهي آشنا شويد، مي بينيد اين سخنان، اصلاً حرف هاي يك آدم صرفاً متفكر نيست، بلكه سخنان يك قلب به اَحد رسيده است، قلبي كه قرب اَحدي پيدا كرده است. و اگر خواستيد اين نكته برايتان ثابت شود بايد در سخنان آن حضرت تدبُّر كنيد!!
عمدة تأكيد ما اين است كه چه كار كنيم و چه روشي را داشته باشيم كه ائمه(ع) با ما حرف بزنند؟
عرض بنده اين است كه شرط ارتباط با ائمه(ع)، پيدا كردن فرهنگ تدبُّر در تفكرات آنهاست.
خود اهل بيت(ع) مي فرمايند: سخنان ما مثل قرآن بطن و بطن ها دارد.
همچنان كه مي فرمايند:
?«اَمْرُنا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ، لايَحْتَمِلُهُ اِلّا مَلَكٌ مُقَرَّبٌ اَوْ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ اَوْ مُؤْمِنٌ اِمْتَحَنَ اللهُ قَلْبَهُ بالايمان»؛
?يعني فهم سخنان ما، سخت و عميق است، مثل اسب سركشي است كه به راحتي رام نمي شود، هرچند وقتي رام شد، شما را به كرانه هاي دور از عالم انديشه و تفكر سير ميدهد.
لذا در ادامه مي فرمايند؛ آن را نمي فهمد مگر فرشته اي مقرّب يا پيامبر مرسل يا مؤمني كه خداوند قلبش را به ايمان امتحان كرده باشد.
?حضرت فاطمه(س) در سخنانشان به مردم به خصوص به انصارگفتند شما زحمت كشيديد و اسلام را با زحمت و خون دل خوردن روي كار آورديد ولي حالا به جهت ضعف هايي كه نتوانستيد آن ضعف ها را جبران كنيد، زحمت تان از دست مي رود، يعني در شرايط فتنه و نفاق نتوانستيد راه را درست تشخيص دهيد.
شهيدمطهري«رحمةالله عليه» در كتاب سيرة نبوي مي فرمايند خود پيامبراكرم(ص) هم مي دانستند مسلمانان به آن رشدي نرسيده اند كه در آن شرايط، نفاق خزيده در فضاي جامعه را كه نبض جامعه را به دست گرفته است، هوشيارانه بشناسند، و لذا حضرت در اين مسير چراغ هاي هدايتي قرار دادند تا پس از رحلتشان مردمي كه چهرة پيچيده نفاق را نمي شناسند گمراه نشوند.
مثلاً بنا به نقل قندوزي فرمودند:
?«عَلِيٌّ مِنّي وَ اَنَا مِنْهُ، وَ هُوَ وَلِيٌّ كُلِّ مُؤمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ بَعْدي»
? علي از من است و من از علي هستم، او سرپرست و صاحب ولايت هر مرد و زن مؤمن بعد از من است.
يا بارها فرمودند:
?«رضايت فاطمه رضايت من است و غضبش غضب من».
حالا جالب است بدانيد كه همة مردم مدينه به اين روايت اقرار داشتند، به همين جهت هم وقتي خليفه اول سركار آمد و مردم مدينه متوجه شدند كه فاطمه(س) از دست او ناراحت است، جريان حاكم با فشار سنگيني رو به رو شد و لذا ابابكر و عمر، خدمت حضرت اميرالمؤمنين(ع) آمدند و درخواست ملاقات با حضرت فاطمه(س) را داشتند.
⁉️چرا خليفه مي خواهد رضايت فاطمه(س) را به دست آورد؟
چون فضا براي حكومتش سنگين و سخت شده است.
همه مي دانستند خشم و خشنودي فاطمه(س) ملاك خشم و خشنودي خدا است، حالا خليفه مي خواهد با ملاقات با فاطمه(س) خود را از زير غضب فاطمه(س) بيرون آورد و از سنگيني جوّ عمومي بكاهد كه البته موفق نشد!!!

? #بصیرت_حضرت_زهرا (سلام الله علیها)
?#استاد_طاهرزاده

?شرط بهره بردن از قرآن

?خودتان مستحضريد كه خانواده پيامبراكرم(ص)، خانواده عقل و شعور و توحيداند.
?بنابراين به اندازه اي كه برا گفتار و رفتار اين خانواده تأمل كنيم، انديشه مان بارور مي شود.
❌يكي از حيله هاي شيطان اين است كه اگر توانست ما را تماماً از اسلام منصرف مي كند و اگر نتوانست تا آن جايي كه مي تواند نمي گذارد ما به گوهر اصلي اسلام دست پيدا كنيم.
اسلام منهاي ارتباط با قرآن آن اسلامي نيست كه انسان از طريق آن به گوهر اسلام رسيده باشد.
?حالا اسلام به اضافة قرآن ولي منهاي تدبُّر و تفكر در قرآن باز آن راه و رسمي نيست كه ما را به گوهر اسلام نزديك كند.
يكي از بزرگان مي گويد: «بهرة شيطان از شما اين است كه شما را از طريق مشغول كردن به عبادت پايين تر، از عبادت بالاتر غافل كند».
❌شيطان وقتي نتوانست شما را از اصل اسلام منصرف كند، درجة ارتباطتان را با اسلام كم مي كند.
مثلاً تدبُّر در قرآن را از شما مي گيرد. همچنان كه در جلسه گذشته عرض شد،
?حضرت فاطمه زهرا(س) در اين خطبه خطاب به كساني كه در مسجد مدينه بودند مي فرمايند: مگر اين قرآن جلوي روي شما نبود؟
?مگر مسائل آن روشن و آشكار نبود، پس چه شد كه منحرف شديد؟
?يعني اگر مسلمانان صدر اسلام در قرآن تدبُّر لازم را مي كردند، متوجه مي شدند كه ادامه اسلام منوط به حاكميت امام معصوم خواهد بود و نه كس ديگر.
يكي از ضربه هايي كه شيعه خورده است عدم تدبُّر در سخنان معصوم است.
❌ دشمنان ابتدا تلاش مي كنند محبت به معصوم را از ما بگيرند و اگر نتوانستند اين كار را بكنند، سعي مي كنند تدبُّر و تعمق در سخنان و حركات ائمه معصوم(ع) را از ما بگيرند، تا جايي كه شيعيان باورشان نمي آيد كه با تدبُّر در سخنان اين ذوات مقدسه مي توانند به يك عقل برتر برسند!!!
✅يكي از چيزهايي كه ما در اين مباحث خيلي به آن اميد داريم اين است كه باب تدبُّر در سخنان حضرت فاطمه(س) باز شود، ساعت ها بايد بر روي سخنان آن حضرت تدبُّر نمود تا معلوم شود اين خانواده عين شعور و حامل عقلِ قدسي اند.
✅آن ها، حقّانيت خودشان را در عمل و گفتار ثابت مي كنند، مثل قرآن اند، اگر قرآن را چيز ديگري ثابت كند آن چيز اصل است و نه قرآن، در حالي كه خود قرآن، خودش را ثابت مي كند، به همين جهت تنها شرط فهميدن قرآن، تدبُّر در آن است،
?مي فرمايد: «اَفَلا يَتدبَّرون الْقُرآنَ»
?آيا در قرآن تدبُّر نمي كنند؟
بعد مي فرمايد در اثر تدبُّر در آن، خودشان متوجّه مي شوند، اگر آن كتاب و كلمات از طرف خدا نبود، آن انسجام توحيدي كه در اثر تدبُّر در قرآن متوجه آن مي شويد در آن نمي يافتيد،
?«لَو كانَ مِنْ عِنْدِ غَيرِ اللهِ لَوَجَدوا فِيهِ اِختِلافاً كَثيراً»؛
?قرآن براي اثبات حقّانيت خود ملاكِ منطقيِ زيبايي ارائه مي دهد، مي گويد اگر شما خواستيد ببينيد اين قرآن از مقام اَحد نازل شده يا نه، ببينيد انسجام توحيدي و اَحدي دارد يا نه!!

?#بصیرت_حضرت_زهرا (سلام الله علیها)
?#استاد_طاهرزاده

?عامل لرزش رأی عمومی ۲

?اگر حاكميت اميرالمؤمنين(ع) واقع شده بود و به تعبير حضرت سلمان، مردم را از اسرار پيامبر آگاه مي كرد، ديگر اين بحث ها نبود كه در كشورهاي اسلامي هم اگر مثل كشورهاي اروپايي حاكميت انسان بر انسان ها نباشد، مردم چكار كنند؟
آن كشورها راه ديگري ندارند.
كليسا كه اين قدر از كتاب مقدس فاصله دارد و آنچنان انجيل موجود گرفتار تحريف شده است كه نمي تواند ادعا كند توان حاكميت حكم خدا را دارد، مردم اروپا چون هيچ الگوي قابل قبولي نداشتند مجبور شدند به حاكميت ميل مردم تن دادند.
❌ما مسلمانان هم كه الگوي خودمان را از صدر اسلام خانه نشين كرديم - الگويي كه مي توانست به جاي حاكميت انساني بر انسان ها عامل حاكميت خدا بر انسان ها شود- به اين روز افتاده ايم كه مي بينيد.
✅اگر اميرالمؤمنين(ع) حاكم شده بودند، در حاكميت سياسي امروز، فرهنگ و گفتمان ديگري مطرح بود.
گفتمان سياسي امروز «حكومت مردم بر مردم» است. در حالي كه «مردم» واژة مبهمي است.
?ايرانيان به عنوان مردم مسلمان انقلاب كردند كه اهداف و برنامه هاي كشور شان، اهداف و برنامه هاي اسلامي باشد.
يعني يك مردم سالاريِ ديني مدّ نظرشان بود. به اين معني كه ارادة عمومي، برنامه هاي اسلامي را انتخاب كرد و راهنمايي هاي امامان معصوم را مورد توجه قرار دادند و با اين كار از بسياري از حيله ها خود را آزاد كردند.
در صدر اسلام مطرح كردند مردم ابابكر را انتخاب كردند و حتي بعدها كه عثمان خليفه بود به امام علي(ع) مي گفت: «اگر قريش تو را دوست نمي دارند گناه من چيست؟ تو كسان زيادي از آنان را به قتل رسانده اي كه چهره شان چون طلا مي درخشيد».
و خلاصه با واژة «مردم» هركس خود را نمايندة مردم مي داند و ملاك حق و باطل را خواست مردم معرفي مي كند، ولي وقتي بحث «مردم سالاري ديني» به ميان آيد، ملاك هاي حق و باطل را دين معين مي كند و مردم مسلمان آن ملاك ها را پذيرفته اند.
رؤساي قبايل، دوباره لجام خلايق را به چنگ آوردند، و به همين جهت است كه مي بينيد همين كه خليفة اول سرِكار آمد، تمام تلاشش را گذاشت براي اين كه جنجال هاي به پا شده را بخواباند. چون تا حالا در موضوع حاكميت جامعه، بحث قداست پيامبر(ص) بود كه به عنوان نمايندة خدا بر جامعه حاكم است، حالا خليفه مدعي است نماينده مردم است و مردم او را انتخاب كرده اند، لذا بقيه مي گويند پس چرا ما نماينده مردم نباشيم. ولي در ولايت آسماني اميرالمؤمنين(ع)، موضوع فرق مي كرد، باز بحث آسمانِ قدس به ميان بود نه صِرف آراء مردم!!!

…حضرت فاطمه(س) مي گويند: اين قرآن كه جلوي شما بود.
?همين قرآن به خوبي روشن مي كند، چه كسي را بايد به عنوان خليفة مسلمين انتخاب كرد.
?قرآن مي فرمايد:«اِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَالَّذينَ امَنُوا الَّذِينَ يُقيمُونَ الصَّلوةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكوةَ وَ هُمْ راكِعُونَ»
?مردم! قرآن كه خودش گفته وليّ شما فقط خدا و رسول او و كسي است كه در حين نماز و در حالي كه در ركوع است، زكات مي دهد.
اين كه معلوم است چه كسي است. شيعه و سني مي گويند: مصداق «وَيُؤْتُونَ الزَّكوة وَ هُمْ راكِعون»اميرالمؤمنين(ع) است.
پس اي مردم!
چرا راهنمايي قرآن را رها كرديد و كسي را كه خدا براي شما تعيين كرده بود، وليّ و سرپرست جامعة خود نگرفتيد؟
قرآن كه مي گويد: «اَطيعُوااللهَ وَ اَطيعُواالرَّسُولَ وَ اولِي الْاَمْرِ مِنْكُمْ»
در حالي كه اولي الامر حتماً بايد معصوم باشد چون خداوند نمي گويد از كسي كه معصوم نيست اطاعت كنيد.
از طرفي هيچ كدام از اين خلفاء سه گانه ادعا ندارند كه معصوم هستند، پس برويد معصوم را پيدا كنيد.
?حضرت فاطمه زهرا(س) مي فرمايند: «شما كافي است قرآن يادتان نرود، به قرآن رجوع كنيد مي بينيد كه گُم كرده تان چه كسي است».

?#بصیرت_حضرت_زهرا (سلام الله علیها)
?#استاد_طاهرزاده

?عامل لرزش رأی عمومی

189- «وَ اَنّي تُؤْفَكُونَ»
اين همه انحراف چرا؟ فهميديد داريد چكار مي كنيد؟

?اين جملات حضرت در آن موقع كه هنوز آثار انحرافات ظاهر نشده بود، خيلي معنا دارد و چقدر بيدار كننده است،
⁉️مي فرمايد: چطور دست به چنين عملي زديد؟
شأن شما اين همه تغيير عقيده نبود.

❌بي ترديد اجتماع از اين لرزش پيش آمده به تزلزل افتاد.
چرا؟
بدين گونه كه رأي عمومي دوباره تكان خورد.
?عنايت داشته باشيد؛ در آن جامعه تا قبل از حاكميت اسلام و به صحنه آمدن انسان معصومي به نام پيامبر(ص) در صحنة حاكميت، هركس ادعاي رياست داشت.
«قبيلة اوس» ادعاي رياست بر مدينه را داشت، رئيسِ «قبيلة خزرج» نيز همين طور. هر قبيله اي از قريش ادعاي رياست داشت، هيچ كس بلد نبود زير فرمان ديگري برود. يك فرهنگي بود مخصوص خودش!! هيچ وقت كل عربستان تا قبل از حاكميت پيامبر خدا(ص) يك حاكم نداشته است.
چون فرهنگي كه افراد آماده باشند زير فرمان يك نظام اجتماعي خود را اداره كنند مطرح نبوده است .
علت اين كه عبدالله بن اُبَيّ بن بني سلول، سركرده منافقان در مدينه، تا آخر از دست پيامبر(ص) ناراحت بود به اين جهت است كه بعد از كشتارهاي صدساله، اوس و خزرج به اين نتيجه رسيدند كه خوب است كسي را به عنوان شاه مدينه انتخاب كنيم، تا هرچه او دستور بدهد عمل شود.
وقتي پيامبر(ص) آمدند و همه به طرف پيامبر رفتند، عبدالله بن اُبَيّ ناراحت شده بود كه اگر پيامبر نمي آمد مرا به عنوان شاه انتخاب مي كردند، حالا در عمل چه مي شد موضوع ديگري است.
حال در چنين منطقه اي با چنين روحيه هايي كه هنوز ده سال نيست حاكميت اسلامي به ميدان آمده و همه بر حاكميت پيامبر(ص) تن داده اند و پيامبر(ص) هم به حكم خدا، حاكم ديگري را كه داراي مقام عصمت است تعيين كرده است.
در چنين جامعه اي اگر بنابر اين شد كه مردم حاكم را تعيين كنند، هركس مي گويد چرا من حاكم نباشم؟
اين ها نفهميدند كه دارند چكار مي كنند.
تا حالا حرف اين بود كه خدا پيامبر خود را حاكم كرده است.
ديگر كسي به خود اجازه نمي داد كه بگويد پس من بايد حاكم باشم!
⛔️بعداً هم كه مشخص بود خدا و پيغمبر خدا(ص)، حضرت اميرالمؤمنين(ع) را انتخاب كردند كار به طور طبيعي در مسير خودش پيش مي رفت ولي يك مرتبه از طريق دسيسه هاي پشت پرده، عده اي گفتند خودمان برويم يك حاكم تعيين كنيم.
بنا به نقل ابن اسحاق، عامة مهاجران و تمام انصار هيچ ترديدي نداشتند كه پس از رحلت پيامبر(ص) علي(ع) صاحب امر خواهد بود.
✅و به همين جهت در تاريخ هست كه اباذر پس از حذف علي(ع) از حاكميت جامعه مي گفت اي امتي كه پس از رسول خدا(ص) متحير مانده ايد، اگر كسي را كه خدا مقدم داشته، مقدم مي داشتيد و كسي را كه خدا مؤخر داشته، مؤخر مي داشتيد و ولايت و وراثت را در اهل بيت پيامبرتان مي نهاديد، از همه نعمت ها از هر سو بهره مند مي شديد.
اين است كه عرض مي كنم؛ بدین گونه رأي عمومي دوباره تكان خورد، هركس چهار تا، پنج تا قبيله را به دنبال داشت و آماده شد تا خود زمام كار را به چنگ آورد، بدون آن كه بداند چگونه جامعه اسلامي را مديريت كند.
قبلاً ده، بيست نفر خانواده يك جا جمع مي شدند و يكي هم حاكم بود، حالا هركسي مدعي است كه من بايد حاكم باشم، آن هم حاكم مملكت اسلامي، معلوم است كه جامعه به هم مي ريزد.
⛔️عرض كرديم؛ آمدن ابابكر بر سر كار، آمدن يك شخص و طرح يك شخص نبود.
❌آمدن ابابكر بر سر كار، يعني طرح شعار حاكميت فكر يك انسان بر مردم در مقابل حاكميت حكم خدا توسط «وليّ الله» بر مردم.
حاكميت علي(ع) بر مردم، حاكميت يك فردي از مردم نبود كه چون خوب مردي است پس بايد حاكم جامعه باشد، بلكه حاكميت خدا بود.
اميرالمؤمنين(ع) ، يعني «وليّ الله»، يعني حاكميت امام «معصوم».
و انسان معصوم يعني انساني كه يك حكم هم از خودش نمي گويد. هرچند خليفة اول، آدم خوبي باشد اما حاكميت او، يعني حاكميت انساني بر انسان ها، نتيجه اش اين بود كه تمام جهان تكان خورد و به هم ريخت، چون فرهنگ عمومي كه پذيرش حكم خدا بود بر انسان ها، به پذيرش حكم انساني بر انسان ها تبديل شد و به واقع سرنوشت تاريخ از مسير شكوفايي اش باز ايستاد!!!

?#بصیرت_حضرت_زهرا (سلام الله علیها)
?#استاد_طاهرزاده