پازل زیبای اندیشه دینی

?یکی از شاگردان #آیت_الله_بهجت می گوید:

⭕در مشهد خدمت آقا بودیم که از حیاط حرم امام رضا(ع) خارج شدیم، آقا فرمودند: یک کتاب است که هر نوع دعایی که شما بخواهید در آن وجود دارد و برای هر کاری، دعای مخصوص به خودش را بیان کرده است.

⭕من هم کنجکاو شدم و خیلی سریع قلم و کاغذ را آماده کردم و خواستم نام کتاب را یادداشت کنم تا یادم نرود. از ایشان پرسیدم: آقا! اسم آن کتاب چیست؟ فرمودند: «قرآن»

?منبع: پرده نشین ص ۵۸

⛔وقتي در جامعه روحي غير الهي حاکم است راه حل هاي کوچکِ به ظاهر مذهبي، بسط همان روح غير الهي است و يا لااقل راه برون رفت از آن نيست.

?جريان صفوان جمّال را همه ي شما مي دانيد. هارون الرشيد شتران صفوان جمال را براي مراسم حج کرايه کرده بود، حضرت امام کاظم(ع)، شنيدند، فرمودند: چرا شترها را به يک ستمگر کرايه داده اي؟ جواب داد براي سفر معصيت که نداده ام، براي سفر حج داده ام که سفر عبادت است.

⛔ملاک حضرت کاظم(ع) را دقت کنيد، انتظار دارم جاي سخن حضرت را پيدا کنيم. حضرت مي فرمايند:

?به دلت نگاه کن، آيا دوست نداري تا وقتي که او از سفر برگردد و شترها و کرايه ات را بدهد، زنده بماند؟ صفوان به فکر فرو رفت و سري تکان داد و گفت بله. امام فرمودند: همين قدر که راضي به بقاي ظالم هستي، گناه کرده اي و اگر توبه نکني با همان انسان ظالم محشور مي شوي.

⛔ملاحظه کنيد صفوان جمّال مسلمان است و يار امام کاظم(ع) مي باشد، چه چيزي را در زمان خود گم کرده که امام مي فرمايند اگر در اين شرايط بميري، با هارون الرشيد محشور مي شوي.

⛔اگر روي اين موضوع خوب فکر کنيم مي فهميم بايد به دنبال جامعه اي براي زندگي ديني باشيم که در آن جامعه هارون الرشيدها حاکم نباشند. وگرنه از مسلماني خود نتيجه اي را که بايد بگيريم نمي گيريم.

⭕منبع:امام خمینی وسلوک درتقدیرزمانه

?توصية امام کاظم(ع) به هشام است که مي فرمايند:
«يَا هِشَامُ اصْبِرْ عَلَی طَاعَةِ اللَّهِ وَ اصْبِرْ عَنْ مَعَاصِي اللَّهِ فَإِنَّمَا الدُّنْيَا سَاعَةٌ فَمَا مَضَی فَلَيْسَ تَجِدُ لَهُ سُرُوراً وَ لَا حُزْناً وَ مَا لَمْ يَأْتِ مِنْهَا فَلَيْسَ تَعْرِفُهُ فَاصْبِرْ عَلَی تِلْكَ السَّاعَةِ الَّتِي أَنْتَ فِيهَا فَكَأَنَّكَ قَدِ اغْتَبَطْتَ». 
?اي هشام! بر طاعت خدا صبور باش، و از نافرماني او خودداري کن، که دنيا يک ساعت است، زيرا از گذشتة آن اکنون نه شادي داري و نه غمي، و از آيندة آن آگاه نيستي که چه خواهد شد؛ پس بر اين ساعتي که در آني صبور باش و در آن بکوش، چونان که گويي وقتِ خوشي و شادي توست …
در توصية فوق به نحو بسيار کاربردي انسان را وارد مرحله اي مي کنند که قلب بتواند با باقي ترين چيزها يعني خداوند و اسماء الهي مرتبط شود و از آن انوار مقدس بهره مند گردد.
?در فرهنگ دين موضوع تشويق به عمل، به آن معني است که ابتدا انسان متوجه است خرج کردن خود در امور فاني در واقع يک نوع عمل نکردن و باطل بودن است و لذا وقتي مي فرمايند به عمل مبادرت کنيد، مي دانند که نظر يارانشان متوجه عالم بقاء است و بر آن اساس توصيه مي کنند که به عمل بپردازيد.

?يعني با آزادشدن از زمان گذشته و آينده و با توجه کردن به عالم بقاء، جهت قلب خود را به سوي آن عالم سير دهيد و در اين راه به رفع حجاب هايي که مانع اتصال به آن عالم است بپردازيد و آن گاه با آماده شدن قلب جهت قبول انوار عالم بقاء، به عمل بپردازيد، و عمل چيزي جز اتصال به عالم بقاء نيست.

?منبع:کتاب آنگاه که فعالیت های فرهنگی پوچ می شود.

مومن در بسیاری از امور با دیگران متفاوت است. یکی از این امور مساله ی مرگ است که هیچ کس زمانش را نمی داند؛ اما به برخی مومنین زمانش بشارت داده می شود. چون خداوند مؤمن را خیلی دوست دارد؛ گاهی قبل از موت هم بشارتهایی به او میدهد.

حتماً در فامیل یا دوستان و همسایگانتان دیده اید، اگر ندیده اید، از بعضی از افراد شنیده اید که طرف می گوید:« من فردا می خواهم از دنیا بروم انشاء الله. دیگر شب آخر است که در خدمتتان هستم؛ من هفته دیگر بین شما نیستم؛ این آخرین جلسه ­ایست که همدیگر را می بینیم». اینها همه بشارت است. قبلاً به او گفته اند. ما در جبهه زیاد اینها را دیده ایم. خدا رحمت کند جواد مقدسی فرمانده ما را که شب عملیات در کردستان در حالی که دکمه پیرهنش را می دوخت، به من گفت: شجاعی این آخرین عملیاتم است. فردا دیدم که در عملیات جلوی چشم خودم او را زدند. امدادگر رفت کمکش کند، گفت: بیا ماچت کنم، دارم میروم. امدادگر را بغل کرد و بوسید و تمام کرد.

ما کسانی را داشتیم که می دانستند کجا شهید می شوند. جزیره مجنون همه می رفتند. بعضی ها با قایق می آمدند. می گفتیم کجا دارید می روید؟ می گفت: قرار است آنجا زیر آن درخت شهید شوم.

یکی دو تا ده تا هزار تا نبود. اصلاً در منطقه یک چیز عادی شده بود. خیلی ها خبر داشتند نحوه­ مردن شان را. می گفتند:« من ترکش به پهلویم می خورد». یکی می گفت: «خدایا من می خواهم شرمنده مادرم فاطمه زهرا نباشم دوست دارم به پهلویم بخورد». دیگری می گفت: «من دوست دارم مثل ابوالفضل دست هایم قطع بشود و همینطوری هم می شد». یکی می گفت: «می خواهم مثل مادرم هیچ اثری از من نماند». تانک به او می خورد و هیچ چیز از او نمی ماند. یعنی هر قراری با خدا می گذاشتند، همان می شد. یعنی خدا با همه رفیق است.

بنابراین خود این هم بشارت است که خداوند قبل از فوت به مؤمنین بشارت می دهد.

منازل الاخره/استاد شجاعی

چهره عزرائیل و نحوه آمدنش از نفس مؤمن نشأت می گیرد. در واقع صورت نفس و باطنت، روی چهره عزرائیل و عکس­العمل های عزرائیل ظاهر می شود.

آرامشت، شادیهایت، بی­آزاریها، نیش نزدنها، تنگ نگرفتن ها، فشار ندادن ها، تاریک نکردن ها، اذیت نکردن ها، نسوزاندن های تو چهره زیبای عزرائیل می شود. اما اگر تو خشن باشی و در زندگی نیش بزنی، اذیت بکنی، و دیگران از دست تو در فشار و آزار باشند، عزرائیل با چهره ی بد و خشن سراغ انسان می آید.

عزرائیل خودت هستی؛ شأن خودت هست و همانطور که قبر خودت هستی، ملک الموت هم خودت هستی؛ سکرات موت خودت هستی؛ صحیفه و نامه اعمال خودت هستی و محاسبات را هم خودت انجام می دهی. اینها مبانی معرفت نفسی است.

قرآن می گوید:« اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا 

نامه‏ ات را بخوان! كافى است كه امروز خودت حسابرس خود باشى». قاضی و محکمه هم خودت هستی. قرآن می گوید خودت برای خودت حکم بده و خودت الان بگو چه وضعیتی داری. خود وجود انسان آنجا اصلاً بیان می کند. مثل بچه­ای که وقتی به دنیا می آید، نمی تواند دروغ بگوید که من سالم هستم یا سالم نیستم. هر چه هست نشان می دهد. هر نقصی دارد،آشکار است؛ وجودش دارد حرف می زند. صحیفه اعمال جنین برای دوران رحمی اش خود اوست که متولد شده است.

پس همه چیز خودت هستی. هر چه انسان در سکرات موت و قبر به بعد می بیند، همه تجلیات نفس خودش است.

منازل الاخره/استادشجاعی