پازل زیبای اندیشه دینی

يكي ديگر از ويژگي هاي تمدن كوردل اين است كه از نظام سرمايه داري و قدرت به عنوان عامل بقاء پيروي مي كند. به عنوان نمونه لازم است توجهي به تمدن قوم نوح(ع) بكنيم. قرآن مي فرمايد: «قالَ نُوحٌ رَبِّ اِنَّهُمْ عَصَوْني وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يزِدْهُ مالُهُ وَ وَلَدُهُ اِلاَّ خَساراً»

حضرت نوح (ع) مي گويد: خداوندا ! آنان در برابر من شوريده اند و كساني را پيروي مي كنند كه مال و فرزند دارند، در حالي كه مال و فرزندشان براي آنان هيچ فايده اي ندارد. در توصيف منکران نبوت مي فرمايد: آنان به دنبال سرمايه داران قدرت طلب هستند كه چون بي دين اند اين مال و فرزند به نفعشان نيست.

سپس در ادامه آيه مي فرمايد ما به خاطر گناهشان که پيروي از سرمايه داران قدرت طلب بود، آن ها را غرق كرديم. البته در اسلام، صِرف سرمايه داري مذموم نيست بلكه سرمايه د اري كه به پشتوانه ي سرمايه اش روبه روي پيامبران بايستد مذموم است. همان گونه كه قرآن از قول حضرت نوح (ع) مي فرمايد: اينان در مقابل من از كساني پيروي مي كنند كه مال و فرزند و قدرتشان نفعي براي آنان نداشته است. بنابراين علت نابودي ملت ها اين است كه چشم دلشان كور است و به سرمايه داران و قدرتمنداني كه به سرمايه و قدرت تكيه كرده اند، دل مي بندند.

به نظر مي رسد تمدن امروزِ جهان، شبيه تمدن هاي نابود شده تاريخ است و در مقايسه با صفات تمدن هايي كه انبياء به وجود آورده اند، داراي صفات تمدن هايي است كه نابود شده اند، و مي توان گفت: اين تمدني كه متجددين شيفته آنند، در تاريخي كه قرآن از جهان به ما معرفي مي كند، پايگاه ارجمندي ندارد. امروز مشخص است که تمدن غربي دستخوش بحران شده است و پيش از آن كه تلاش كند خود را از بحران خارج كند، هرچه بيشتر به ضعف هاي بحران زاي خود نزديک مي شود.

ادعاي ما اين است كه اين تمدن به خودي خود بحران زاست، زيرا مقابل سُنَن الهي است و نه هماهنگ با آن. انسان در اين تمدن خود را همه كاره ي جهان مي داند و نقشي براي خداوند قائل نيست.

معتقد است خودش قواعد نظام طبيعت را بهتر مي فهمد، و بر همان اساس با طبيعت برخورد مي کند و عملاً روبه روي طبيعت مي ايستد و موجب بحران هاي زياد زيست محيطي مي شود، در حالي كه طبيعت، لطف خداست و بايد بر اساس دستورات الهي با آن هماهنگ شد. اين مسلّم است كسي كه قبول ندارد خداوندي عاقل و حكيم و مدبّر طبيعت را به وجود آورده، به جاي بهره گرفتن صحيح از استعداد هاي موجود در عالم، به گونه اي با طبيعت برخورد مي كند كه مشكل آفرين و بحران زا خواهد شد.

منبع:برشی از کتاب علل تزلزل تمدن غرب

⛔انسان جهان امروز چون از پيگيري آثار مکتوب عالمانِ اهل خلوت غافل شده، مجبور است با رُمّان هاي عادي و سطحي خلوت خود را پُر کند، در حالي که مي توانست در اين خلوت ها خود را به اوج روحانيتي برساند که عالمان و حکيمان در آن به سر مي برند.

?پديده ي رمان خواني که در فرهنگ غربي معمول است غير از مطالعه ي زندگي بزرگان است که موجب تذکر براي بهتر زندگي کردن است. آري بعضاً رُمان ها نمايش نمونه ي ايده آل يك زندگي است، که کار با ارزشي است ولي آنچه فعلاً غالب است، رمان هايي است که براي از بين بردن اوقات فراغت نوشته مي شود. ……..

?يك وقت قصه خودمان را در صورت هاي واقعي و توجه به ابعاد آرماني مي خوانيم كه توسط بزرگان نوشته شده است، ولي يك وقت قصه هاي سرد و بي روحي را براي از بين بردن اوقات فراغت مي خوانيم. در مطالعه ي نوع دوم است که ارزش مطالعه کم مي شود و انسان ها از مطالعه سرخورده مي گردند.
?دنياي امروز به جهت ضعف موضوعات در بدترين شرايط فکري و مطالعاتي قرار دارد و بيشتر اداي مطالعه را در مي آورد، ما مسلمانان اگر به سراغ متون اصلي خود برويم عالي ترين موضوعات را داريم، ولي متأسفانه از متون اصلی خود فاصله گرفته ايم و گرفتار بحث بر روي موضوعات سطحي و تکراري هستيم.

?موضوع مطالعه اگر درست مديريت شود، يک طرفش توجه به حقايقي است که غذاي جان انسان ها است، و يک طرفش شناختن راه هاي هلاکت است تا ما هم چون فرو افتادگان در هلاکت ها، هلاک نشويم.

?متأسفانه بي مطالعه گيِ خود را با اداي مطالعه بر روي موضوعات سطحي پنهان مي كنيم، به طوري که در مورد خيلي چيزها کتاب مي خوانيم اما همت نمي کنيم در مورد آن چيزهايي که بايد کتاب بخوانيم، کتاب بخوانيم.

افراد معمولي كتاب هايي …..مي نويسند، كه نويسنده ي آن با خيالات خودش خواننده را بازي مي دهد، بدون آن که نظري به عالم بالاتر از عالم ماده داشته باشد، و بدتر از آن رُمان هايي است که در چندين جلد با طرح شخصيت هايي همطرازِ آدم هاي سطحي و عادي که به دنبال ماجراجويي هستند، وقت ما را از بين مي برند و با طرح اين نوع شخصيت ها، ناخودآگاه شخصيت جوانان ما را دعوت به آن نوع اعمال مي کنند.

?امروزه رمان هايي نوشته مي شود که انعكاس شخصيت انسان هايي است که به فساد تن داده اند، بدون آن که بخواهند آن زندگي را تغيير دهند، اين ها، رمان هايي است كه در واقع خلوت بشر را ضايع مي كند، و اگر از اين گونه مطالعات فاصله نگيريم و براي مطالعات خود موضوعات خاصي را تعيين نکنيم زندگي ما مي شود زندگي افرادي که «هر دم به كاري» هستند.

✅منبع:ادب خیال قلب عقل
استادطاهرزاده

اگر قلب مردم با خدا اشباع شود اين قدر حرص و ولع پيدا نمي كنند. علت بسياري از مسائل جامعه اين است که جهت گيري و انتخاب ها غلط است. فضاي توحيدي امام زمان(عج) طوري است که مي گويند گرگ و ميش بر سر يک آبشخوار آب مي خورند، يعني آن روحيه گرگي چنان از بين مي رود که ديگر طلب دريدن ميش را ندارد. الآن مگر گرگ ها به جان جوان هاي ما و کشور ما نيافتاده اند؟ اين ها براي عوض شدنشان يک فضا مي خواهند، تا جهت گيري جامعه به كلي عوض شود. مولوي شعر زيبايي در اين رابطه دارد. مي گويد اگر خواستي نجات پيدا کني و خدا در جامعه تو حاکم باشد، اول بايد اين«ما» و «منِ» خود را به دست خدا بدهي:
جمله مـا و مــن به پيـش او نهيـد

مُلک مُلکِ اوسـت، مُلک او را دهيد

چـون فقيـر آييــد انـدر راه راست

شير و صيد شير هم آن شماست

فقير يعني اين که بگويي خدايا کاري ازما براي نجاتمان بر نمي آيد، هر چه تو بگويي آن وسيلة نجات ماست. مي گويد اگر خود را در مقابل خدا فقير دانستي و متوجه شدي خدا تو را تنها نگذاشته است و حرص و اضطراب از آينده را از جانت بيرون كردي و بندگي خدا را اصل گرفتي، خدا و تمام مخلوقات او به كمك تو مي آيند.

منبع:مبانی معرفتی مهدویت

انسان به واسطه ی داشتن فوق عقل بی نهایت طلب است ؛ لذا اگر این بی نهایت طلبی در مراتع بهشتی و بزم های فطری ارضاء . تغذیه شود ، انسان به شادی و آرامش می رسد . خداوند برای همه چیز حدود قائل است ، غیر از هم نشینی با خودش .پس انسان می تواند با شکستن حدود ، بی نهایت را در آغوش بگیرد . خداوند وائمه اطهار و معصومین (علیهم السلام ) در همه حال ما را دعوت به ذکر کثیر نموده اند . چرا که ارتباط با خدا برای انسانها تنها ارتباطی است که حدودی ندارد .هر چه ذکر و یاد بیشتر باشد ،مجالست ومؤانست بیشتر است . ذکری تأثیر گذار و نتیجه بخش است که همراه با طاعت باشد .

همان طور که در بخش حیوانی اگر کسی که بیشترین تنوع مواد غذایی و با کیفیت ترین تغذیه را داشته باشد، بدنی قوی دارد؛ در بٌعد انسانی هم همینطوراست. ولی چون جسم محدود است غذایش هم محدود است. بالعکس فوق عقل چون نامحدود است غذایش هم نامحدود است. بخش فوق عقل یا فوق تجرد بخش بی نهایت طلب است و انسان به واسطه ی داشتن این بخش قابلیت تربیت نا محدود را پیدا می کند؛ اگردرست تربیت شود و بداند آن بی نهایتی که عاشقش است خدا است، مسیر را به سمت انسانیت و بهشت درست می رود. اما اگر این بی نهایت طلبی با دنیا ارضا شود به تعبیر قرآن اخلاد الی الارض پیدا می کند. می خواهد خودش را در زمین جاودانه کند و برای همین جهنمی می شود و در آنجا جاودان می شود..

استاد محمد شجاعی/بحث یاد خدا

شرط برقراری رابطه ی خوب با خدا

اگر انسان بخواهد رابطه یخوبی با خدا داشته باشد ، باید برای یاد خدا ، دوستی و انس با خدا اصالت قائل باشد . این اصل زندگی یک انسان حقیقی است که باطن انسانی دارد ؛و اصلی ترین کار زندگی اش رابطه با خداست . این چنین انسانی در کارهایش از خدا و کودک عزیز روانش خرج نمی کند و هرگز به اینها خیانت نکرده تا دنیایش را آباد کند . و با رشد کودک عزیز روان می تواند از زیباترین ، جذاب ترین و شیرین ترین موجود عالم لذت ببرد . از خدا لذت ببرد . ارتباط و رفاقت با ائمه اطهار (علیهم السلام )او را شاد کند .ولی اگر از خدا مایه بگذارد و هرگاه در دنیا کسری داشت از کودک عزیز روان گرفته و به دنیا ببخشد ، رفته رفته کودک عزیز روان ضعیف شده ، و از بین می رود .

خداوند تبارک و تعالی ،دنیا را طوری آفریده است که اگر کسی با خدا رفاقت نداشته باشد ، می بایست به دنبال دنیا بدود و در نهایت تشنه و خسته از دنیا می رود . حضرت رسول (صلی الله علیه و آله ) فرمودند : “هر کسی تشنه و ناکام از دنیا می رود مگر ذاکر الله یعنی همنشین خدا . اگر با دقت، به گذشته توجه کنیم ، در می یابیم که تنها ثروت ما زمانی بوده که با خدا خلوت کرده ایم . ودر لحظه ی مرگ ، بزرگ ترین حسرت انسان این است که آرزو می کند ای کاش با پیامبر خدا و ائمه اطهار (علیم السلام )رفاقت می کرد .

همیشه به خاطر داشته باشید که پیامبر و ائمه اطهار (علیم السلام ) به جایگاه شما در بهشت هم راضی نیستند . ایشان دوست دارند شما را کنار خود داشته باشند و در درجه خودشان قرار بگیرید ، لذا برای اینکه بزرگ شویم ،به ما یاد داده اند که در هر حالی به دنبال مودت شان باشم .

منافات عشق خدا و ذلت

حال که خدا خود ش را برای رفاقت گذاشته است ، چرا ما بهره نبریم . خدا می فرماید : “وقتی یک بنده توبه می کند و با من آشتی می کند ، حال من مثل کسی است که در یک بیابان بی آب و علف به آب و غذا رسیده باشد” . پس با خدایی به این خوبی انسان چرا باید ذلیل و محتاج باشد . بعد از مرگ ،غیر از محبت داشتن و رفاقت با خدای مهربان ،محبت هیچ کس مرا دست گیری نمی کند ،.ما می بایست به عشق خدا به دیگران مهر ورزی کنیم ؛ و نیاز به ذلیل شدن در برابر محبت دیگران نیست .حضرت علی (علیه السلام ) می فرمایند :من هیچ ذلتی را بالاتر از این ندیدم که دلم مشغول کسی باشد که او دلش مشغول من نیست (دلش از من فارغ است).

به اعمال الهی به عنوان یک تکلیف نگاه نکنید ،چون خدا اگر ،اعمالی را واجب کرده است ، به دلیل دوست داشتن انسان بوده ومی خواسته با او رفاقت کند ؛ تا به واسطه این رفاقت به کسی احتیاج پیدا نکند وذلیل و خوارنشود .این در حالیست که خود خدا نه به انسان و نه به محبت او احتیاج ندارد."ان الله غنی عن العالمین ” .

از این پس تصمیم بگیریم ، اصلی ترین برنامه ی زندگی مان را ارتباط گرم و صمیمی با خداوند و پیامبر و آل قرار دهیم ،زندگی مان را وقف اینان کنیم و بعد به برنامه های دیگر بپردازیم ؛ و بقیه ی زندگی مان را تابع این رفاقت کنیم .در این صورت دنیا هم برایمان بهشت می شود . اگر جایی، انتخاب ها ، ارتباط ها ، افکار و رفتارمان خلاف این رفاقت ها بود ، دست از آنها برداریم .

استاد محمد شجاعی/بحث یاد خدا