پازل زیبای اندیشه دینی

? امیرالمؤمنین (ع) می‌گوید: ما در رکاب پیغمبر می‌جنگیدیم. (دیگر شرایطی از این بهتر می‌شود؟ آدم فکر می‌کند وقتی مؤمنینی در رکاب پیغمبر بجنگند همان ساعت اول پیروزی باید نصیبشان بشود.) تا یک‌‌یک ما از بوته امتحان بیرون نیامدیم، تا صبر نکردیم، تا خویشتن‌داری ما بروز و ظهور نکرد، خدای متعال نصرت خود را بر ما فرو نفرستاد.

? آن‌وقت نقل می‌کند که ما چقدر با همین مشرکین می‌جنگیدیم، گاهی ما پیروز بودیم گاهی آنها: «فَمَـرَّةً لَنا مِنْ عَدُوِّنا وَ مَرَّةً لِعَدُوِّنا مِنّا… فَلَمّا رَأَی اللهُ مِنّا صِدْقآ وَ صَبْرآ» همین که خدای متعال حقیقت صبر را در ما ظاهر و بارز دید «اَنْزَلَ عَلَینَا النَّصْرَ» آنوقت نصرت را بر ما فرو فرستاد.

منبع: علامه شهید مطهری، آشنایی با قرآن، ج۱۴، ص۱۹۴

پاسخ همه دل‌نگرانی‌ها براي آینده انقلاب، یک عبارت است؛

«إِنَّ مَعَ العسریسرا»

?علامه مصباح یزدی: خداوند همان‌گونه که به پیامبرصلي‌الله‌عليه‌وآله وعده شرح صدر داده، به کسانی هم که بخواهند مسئولیتی هر چند كوچك در راستای مسئولیت آن حضرت بر عهده بگیرند، وعده شرح صدر می‌دهد.زيرا با وارد شدن در راه، گذشته از مخالفت‌هاي دشمنان كه امري طبيعي است، گاهي انسان مورد بی‌مهری دوستان نيز قرار می‌گیرد، و بدون شرح صدر از عهده انجام چنين مسئوليتي بر نخواهد آمد.

?خداوند با اعطاي شرح صدر به انسان موجب می‌شود وی در برابر مخالفت‌هاي دشمنان و بي‌مهري‌هاي دوستان احساس سرخوردگی نکند، و بتواند تمام توان خود را صرف انجام وظیفه کند

?بر اساس آيات سوره انشراح خدواند نام پیغمبر اكرم صلوات‌الله‌عليه را پرآوازه کرد. امروز نيز شاهديم كه حضرت امام(ره) كه قبل از آغاز نهضت، جایگاه و شهرت خاصی در دنیا، و حتي در کشور ايران و بین علما نداشت، بعد از تحمل رنج‌ها و سختی‌ها و پيروزي انقلاب به جایی رسید که معروف‌ترین شخصیت تاریخ معاصر شد، و عظمت وی حتي کفار و دشمنانش را نیز تحت تأثیر قرار داد.

?آیات سوره انشراح برای کسانی که سختی‌ها و دشواری‌های راه را می‌بینند و نگران آینده نظام هستند، بسیار امیدبخش است. در دوران دفاع مقدس مردم نگران بودند كه عاقبت جنگ چه خواهد شد؛ امروز نيز دلسوزانِ بسياري می‌گویند عاقبت انقلاب چه خواهد شد؛ اين نگراني‌ها برای آینده کشور با فدا شدن صدها هزار شهید و تحمل مشكلات و سختي‌ها طبیعی است؛ اما پاسخ همه اين دل‌نگرانی‌ها یک كلام است؛ «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْراً».

?گاهی ممکن است انسان تحمل بار سنگینی را عهده‌دار شده، و آن را به منزل برساند، اما در پايان دچار شک و ترديد شود که آیا کارش درست بوده یا نه؛ آیا تحمل همه سختی‌ها بی‌فایده نبود؛ آیا نمی‌شد راهی را انتخابی کرد که هم خداپسند باشد، هم تبعات کمتری ‌داشته باشد؟

? به عنوان مثال‌ امام راحل(ره) 55 سال پیش حرکتی را شروع کرد که تبعات سنگینی را به همراه داشت؛ و چه بسا خود ايشان هم در ابتداي راه باور نمی‌کرد صدها هزار جوان برومند در این راه فدا شوند! حال، آیا راه ديگري نبود که ايشان وظيفه‌اش را انجام مي‌داد، اما این همه تبعات و مشکلات پيش نمي‌آمد، و این همه کشته و ویرانی حاصل نمی‌شد؟ چنین شک و ترديدي ممکن است برای هر کسی پیش بیاید، و سبب تحول و انحراف از مسير انجام وظيفه شود.

?چه بسيار كساني که پس از سال‌ها انجام تکلیف، تحمل شکنجه، زندان و جهاد در راه خدا، از راه منحرف شده، و به پايين‌ترين مراتب انساني سقوط كردند! به یاد داشته باشیم که هیچ كس از انحراف مصون نيست، و همه ما تا آخرین لحظات زندگی مورد امتحان الهی قرار می‌گیريم؛ لذا دائماً باید در پي خودسازی و مراقبت از نفس باشيم.

?مهم این است که ما در مقابل خدا روحیه بندگی داشته باشيم، و هر چه او فرمان داد، بگوییم چشم! اگر این روحیه در ما پیدا شد، کارهای کوچک، عظمت می‌یابند. بدانیم معامله با خدا آسان است، و او دریا، دریا رحمت می‌دهد؛ اما چنين معامله‌اي یک شرط دارد؛ و آن، اين است که کار نه به خاطر دل خودم، به خاطر رضايت مردم، يا تشویق دیگران، بلکه فقط براي رضاي خدا باشد؛ در این صورت یک قطره اشک، کوه گناه را از بین می‌برد، و هر لحظه از عمر آدمي ارزش هزاران سال عبادت را پیدا می‌کند.

/ مشروح سخنان در سایت استاد مصباح: ???
http://www.mesbahyazdi.ir/node/7095

آيه 61 سوره اسراء مي فرمايد:

اي پيامبر! قضيه اين طوري است كه جهان شيطان دارد و امّت تو هم تحت تأثير شيطان قرار مي گيرند، پس آماده شو كه يك عدّه اي از همين مؤمنين را كه به سراغت آمده اند، شيطان مي ربايدشان، چرا بايد آماده باشي كه يك عدّه اي را شيطان مي ربايد و دينشان را سست مي كند و آن ها دين را انکار مي کنند و دنياگرا مي شوند؟

چون بناست عمق شخصيت هركس روشن شود و شيطان مأمور چنين كاري است كه بحث آن تا حدّي گذشت و باز جاي بحث دارد، و علّت انحراف اين مؤمنين بعد از ايمان، ريشه اش در خواست خودشان است و اين طور نيست كه تو بد تبليغ كرده اي و يا اسلام ضعيف است و قانع كننده نيست و يا كار از دست تو بيرون رفته است، نه! قصّة شيطان، قصّة معني كردن روابط انسان ها با خودشان است. قصّة شيطان، قصّة معناكردن نحوة بودن انسان ها در دنياست.

در ادامة آيه مي فرمايد: «وَ اِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا اِلاّ اِبْليسَ»؛ ابليس سجده نكرد آن وقتي كه گفتند سجده كن! «قالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طيناً»؛ گفت: من به گِل سجده نمي كنم!! پس قصّة شيطاني شيطان از اين جا شروع شد و حرفش هم اين بود كه خدايا! اگر فرصتم بدهي سوار آدم ها مي شوم، حَنَك و افسارشان را مي كشم. كسي كه مي خواهد افسار ديگري را بكشد، بايد سوارش شود تا بتواند بر او مسلّط شود و نگذارد فرار کند

پس معلوم است كه شيطان سوار يك عدّه اي مي شود، آن كسي كه سواري به شيطان بدهد، آن جايي كه شيطان بخواهد مي رود. شما چرا ناراحتيد، بگذاريد يك عدّه اي را هم شيطان سوارشان شود. معني اين كه عدّه اي گمراه مي شوند و يك عدّه اي گمراه نمي شوند را خدا مي خواهد براي ما روشن كند. و اين کار را خداوند به وسيلة شيطان انجام مي دهد.

البته تذکر به اين افراد وظيفة ما است، ولي اعتراض به خدا که چرا شيطاني هست تا اين طور عمل کند، از سر بي حکمتي است.

⭕منبع: کتاب هدف حیات زمینی آدم

در آن دوران طاغوت، من در مشهد جلسات تفسیر و درس قرآن داشتم؛ به جوانانی که می‌آمدند، می‌گفتم که هر کدام از شماها یک نسخه‌ی قرآن در جیب بغلتان داشته باشید؛ اگر در جایی منتظر کاری می‌ایستید و فراغتی پیدا می‌کنید - یک دقیقه، دو دقیقه، پنج دقیقه، نیم ساعت - قرآن را باز کنید و به تلاوت آن مشغول شوید، تا با این کتاب انس پیدا کنید. تعدادی که این‌طور عمل کرده بودند، هرچند بسیار اندک بودند، لیکن احساس می‌کردم که اینها با این‌که غالباً هم عربی نمی‌دانستند، اما از لحاظ فهم معارف اسلامی، از دیگران برجسته‌تر بودند و به طور ممتازی با آنها تفاوت داشتند.
بیانات امام خامنه ای  در دیدار قاریان مصری ۱۳۷۰/۱۱/۳

✨ قرآن می‌فرماید: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ.»

ابتدا توصیه به صبر آحاد مؤمنان است که «إصبروا».

در مرحلۀ دوم امر می‌کند به این‌که «صابروا»؛ یعنی صبرهایتان را با هم یکی کنید و به صورت جمعی صبر کنید، چرا که #صبرِ_جمعی توان صبر کردن را توسعه می‌دهد.

در مرحلۀ بعد می‌فرماید «رابطوا»؛ یعنی ارتباطات ایمانی ایجاد شود. این ارتباطات از سویی، رابطۀ ولایی مؤمنان با یکدیگر است و از سوی دیگر، رابطه با امامان معصوم(ع) است.

اگر این صبرِ جمعی شکل گرفت و مؤمنان روابط ولایی با یکدیگر برقرار کردند، زمینه برای رابطه با امام زمان(عج) پیدا می‌کنند. با این بیان، راه ارتباط با امام در #روابط_ولایی_مؤمنان قرار داده شده است.

منبع: کتاب ادب عاشقی، حجت الاسلام محمدرضا عابدینی