پازل زیبای اندیشه دینی

ادامه ..
موقعي که همه‌چيز در جاي خود است، تصرف، تعدّي و رقابت از ميان مي‌رود و در غرب اين نوع هماهنگي به هم خورده و تبديل به نظام مدني شده و برخوردها و اجتماع‌ها در قالب ساعت ملاقات و قرار قبلي شکل گرفته و ساعت، حاکم بر روابط عمومي شده است و آنچه نوعي رابطه‌ي عاطفي بود، به ارتباط قانوني و فرمول‌هاي خشکِ آداب تبديل شد. در نتيجه طبقه‌بندي‌هايي که از اين راه به‌وجود آمد ديگرحريم نبود، فاصله بود و مرزهاي جدايي به صورت قراردادهاي قانون بر ما تحميل گشت و از آن طرف آن صميميتِ مقدس مبدّل به آميزشي شد که ديگر نه مرزي مي‌شناسد و نه حريمي و بعضاً اين نوع به ظاهر صميميت، به خشونت مبدل مي‌شود. با حضور در فرهنگ غربي، به نام انتقاد نه‌تنها چيزي براي هم باقي نمي‌گذاريم و زخم‌هاي التيام‌ناپذيري بر روان همديگر وارد مي‌کنيم، بلکه با خشونت‌هاي مشمئزکننده، بي‌ادبي را به نهايت مي‌رسانيم، زيرا در ادب غربي فقط رعايت اصول اجتماعي و مدني، ادب به حساب مي‌آيد و اين غير از آن فروتني است که مجال شکفتگي به ديگران مي‌دهد. ادب غربي، زائيده‌ي همکاري قانوني است و ادب ايراني‌اسلامي، پرورده‌ي همدلي و همدمي است. انقلاب اسلامي، مسير برگشت به ادب ايراني و همدلي اسلامي است. یعنی برگشت به جهان گمشده.

#انقلاب_اسلامی_و_جهان_گمشده
#استاد_طاهرزاده

۴- حريم، شهوات را به «عواطف» و خواست‌ها را به «تمنّا» و توقعات را به «تفاهم» تبديل مي‌کند. حريم، فقط در روابط اجتماعي مصداق نمي‌يابد بلکه مي‌توان جوهر آن را در نحوه‌ي همزيستي مرد و زن، در تنظيم فضاي خانه، در تقسيم فضاي شهر، در لباس پوشيدن، در عفتِ کلام و در تعارف و تواضع جستجو کرد، با نحوه‌اي از سازش و سکوت و بردباري.
حريم، حافظ خلوت فرد است و بستري است براي شکفتگي ذهني، فضايي است که امکان سير در حالات درون را به انسان مي‌دهد و همان‌طور که امروز با روح غربي، محيط زيست در معرض نابودي است، خلوت دروني انسان‌ها هم در معرض آلودگي است. زيرا حريمي که حافظ محيط ذهني است مورد اصابت قرار گرفته و به اعتباري ديگر گمشده است.
حريم، عامل مؤثر در ايجاد هماهنگي ناشي از طلب يگانگي با مبدء هستي و طبيعت و اجتماع انسان‌ها است. هماهنگي در صورتي ميسر است که هيچ‌چيز از مقام خود فرو نيفتد و جاي ديگري را نگيرد و اختلاط پديد نيايد و موقعي که همه‌چيز در جاي خود است، تصرف، تعدّي و رقابت از ميان مي‌رود.

#انقلاب_اسلامی_و_جهان_گمشده
#استاد_طاهرزاده

“حيا و حريم”
۳-نمونه‌اي روشن از جهان گمشده را مي‌توان در غفلت از «حياء» و «حريم» دانست. گوهر زندگي اصيل، «حياء» و رعايت «حريم افراد» است. «حياء»، موجب مي‌شود تا انسان‌ها از آشکارساختن و نمايش و برخوردهاي تند پرهيز کنند و «حريم»، نگاهبان مرزها است. حريم، فقط نوعي جدايي نيست. هرچند هاله‌اي را ايجاد مي‌کند که مانع تجاوز ديگران باشد، ولي ضمن آن‌که تماميت آدمي را حفظ مي‌کند، حريم ديگران را نيز نگه مي‌دارد. زيرا اساساً در صورتي مي‌توان حريم داشت که براي حريمِ ديگران هم اهميت قائل شد. حريم، طرفين را به هم مي‌پيوندد، بدون آن‌که در هم‌ِ شان آميزد. آن‌ها را با هم يکي مي‌کند، بي‌آن‌که به اختلاط بگرايند. آن صميميت، غير از اختلاط و ترکيبي است که امروز در جهان مدرن باب شده است. اين دو با هم تفاوت جوهري دارند. زيرا صميميت واقعي در صورتي ميسر است که حريم‌ها حفظ شود.

#انقلاب_اسلامی_و_جهان_گمشده
#استاد_طاهرزاده

۲- در فرهنگ غربي يعني در تمدن امروزين، مرگ براي انسان مسئله شده است، زيرا گمان مي‌کند همه‌چيز را مي‌داند. در حالي‌که خود را در غباري از نظريه‌ها فراموش کرده است و عملاً آماده‌ي روبه‌روشدن با هيچ امرِ رازآلودي نيست و از ريشه‌هاي معنوي قوم خود بريده است، از گنجينه‌هايي که ماوراي اغراض شخصي، مانند هاله‌اي زندگي‌هاي اصيل را در برگرفته و بشر را از موضوعات و سخنراني‌هاي اضطراب‌انگيز که روشنفکران به آن دامن مي‌زنند، مصون داشته است. در مقابل آن نوع زندگي، سلوکي به ظهور آمده که حضرت روح اللّه«رضوان‌اللّه‌تعالي‌عليه» متذکر آن است تا انسان را با رازهاي زندگي آشنا کند و انسان‌ها متوجه شوند مي‌توانند مأوايي در آغوش خدا براي خود کشف کنند. امروز چنین مأوایی از منظر بشر، گمشده است و ان‌شاءالله در فرآیند حضورِ مراحل پنهان انقلاب اسلامی به ظهور می‌آید.

#انقلاب_اسلامی_و_جهان_گمشده

۱- از جمله جهان‌هاي گمشده، «جهان مرگ» است و ناديده‌گرفتن زندگي در جهان ديگري که بعد از زندگي دنيايي، انسان‌ها را در بر مي‌گيرد. آن‌کس که بدون احساس حضور مرگ، خود را در ايمني کاذبي احساس مي‌کند، همواره در زندگي، گرفتار پوچي و بي‌اساسي است زيرا مي‌خواهد در کارگاه ناتمام دنيا، زندگي را کامل کند.
چنين انساني نمي‌داند که در غفلت است و اساساً به جز غفلت چيز ديگري نمي‌داند و تنها وقتي با مرگ روبه‌رو ‌شود از غفلت خود حيرت مي‌کند و از آن حيرت به اضطراب مي‌افتد که چگونه يک عمر غفلت را زندگي مي‌پنداشته و لذا در مقابل مرگ، خود را مانند کيسه‌اي سنگين در برابر چاهي عميق مي‌يابد.
زيرا به دنبال آگاهي نسبت به تجربه‌ي مرگ نبود، تجربه‌اي که موجب بيداري انسان از شب غفلت بود. و انقلاب اسلامي درست برعکسِ آن نوع زندگي، به صورتي معجزه‌آسا تجربه‌ي مرگ را در مقابل بشر امروز گشود. و نه‌تنها شهداء و خانواده‌ي شهداء آن را تجربه کردند، بلکه همه‌ي بشريت آن نوع مرگ را که در قالب شهادت به ظهور آمد، فهميد.

#انقلاب_اسلامی_و_جهان_گمشده