پازل زیبای اندیشه دینی

زبان قرآن از آن جهت که زبان فطـرت اسـت، جایگـاه وجود ما است و میتوانیم بودنِ خود را در آن جستجو کنیم

و در رجوع به قرآن به کمتر از جستجوي بودن خود قانع نباشیم و بتوانیم همواره بین خود و آنچه قرآن در مقابل ما میگشاید، در رفت و آمد باشیم
که این نحوه اي از انس و نزدیکی با خود وبا حقیقت است، از آن جهت کـه زبان قرآن موجب بسط وجود انسان میگردد تا خود را نسبت به همه چیز گشوده نگه دارد
و این چیزي است که امکـان تحقق آن از طریق اُنس با قرآن فراهم میشود و در آن صورت نحوه ي زیست ما را شکل میدهد.

استاد طاهرزاده
#زبان_قرآن

با توجه به حضور در تاریخی که نیاز به معارفی والا و عمیق دارد، قرآن در این تاریخ حرف‌های مخصوص همین زمانه را که زمانه‌ی آخرالزمانی است، برای ما دارا می‌باشد.
به‌خصوص باید برای حضوری فعّال در این زمانه مجهز به عمیق‌ترین معارف، آن‌هم با هویت اشراقی و حضوری بود که این شاخصه‌ی اصلی قرآن است از آن جهت که فرمود:
«نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمينُ عَلى‏ قَلْبِكَ…» (شعراء/193 و 194)
ای پیامبر! روح الأمین آن را بر قلب تو نازل کرد و شاخصه‌ی اصلی این معارف، هویتِ قلبی آن است تا انسان‌ها با جان خود در عالم حاضر شوند.

مسلّم است هر اندازه بهتر متوجه‌ی جایگاه و خاستگاه زبان قرآن باشیم، به همان اندازه رویکرد ما به قرآن بهتر خواهد بود و متوجه‌ی نحوه‌ی «بودنی» می‌شویم که آیات الهی به آن اشاره دارد و آن را در مقابل ما می‌گشاید.

اهمیت این امر در حدی است که ضرورت دارد عزیزان متوجه باشند قبل از ورود به بحث قرآنی، به نکات زیر توجه فرمایند تا

اولاً: آماده‌ی حضوری شوند که قرآن بنا دارد در ما ایجاد کند.
ثانیاً: از همان ابتدا بدانیم گمشده‌ی ما در نسبت با قرآن چیست و قرآن به عنوان کلام الهی در نوع برخوردی که باید با آن داشته باشیم، چه انتظاری از ما دارد.

استاد طاهرزاده
#زبان_قرآن

در تاریخی که حقیقت در حال گم‌شدن از چشم‌اندازِ جان انسان‌ها است، اگر قرآن هم گم شود انسان به کدام معنا امکان ماندن داشته باشد؟

وقتی قرآن، این سرچشمه‌ی حقیقت گم می‌شود که «نحوه‌ی برخورد» با آن گم شود

و از ساری‌بودن و جاری‌بودن آن در زندگی غفلت شود و فراموش کنیم که قرآن برای کسانی زندگی ساز است که عشق به حقیقت دارند

و می‌دانند در عین رجوع به حقیقت هرگز نباید گمان کنند حقیقت امری است آموختنی و مفهومی که می‌توان آن را آموخت

و به پایان رساند و از تجلیات مستمر آن غفلت کرد.

استاد طاهرزاده

#زبان_قرآن

❣رهبر معظم انقلاب:

?کسانی که قرآن و اسلام را به مسائل شخصی و عبادی منحصر می‌کنند، و انسان‌ها را به گوشه‌نشینی دعوت می‌کنند که وقتی وارد جامعه بشوند، دیگر قرآن را بگذارند کنار، قرآن را نشناختند و نخواندند.
۱۴۰۰/۰۱/۲۵

#بهار_قرآن
#ماه_رمضان_مبارک

امام خامنه ای :

قرآن، کتاب معرفت است. ما در زمینه‌ی زندگی، در زمینه‌ی آینده، در زمینه‌ی تکلیف کنونی، در زمینه‌ی هدف از بودن و در بسیاری از زمینه‌های دیگر، خیلی از مسائل را نمی‌دانیم. بشر مشحون به جهالت‌هاست و قرآن برای انسان معرفت می‌آورد.

قرآن کتاب نور، کتاب معرفت، کتاب نجات، کتاب سلامت، کتاب رشد و تعالی و کتاب قرب به خداست. ما این خصوصیات را چه وقت از قرآن به دست می‌آوریم؟ همین که قرآن را در جیبمان بگذاریم کافی است؟ این‌که در هنگام سفر، از زیر قرآن رد شویم کافی است؟ این‌که ما در جلسه‌ی تلاوت قرآن شرکت کنیم کافی است؟ این‌که حتی قرآن را با صدای خوش تلاوت کنیم یا تلاوت خوش را بشنویم و از آن لذت ببریم کافی است؟ نه؛ چیز دیگری لازم دارد. آن چیست؟ آن تدبر در قرآن است. باید در قرآن تدبر کرد. خود قرآن در موارد متعدد از ما می‌خواهد که تدبر کنیم.

در مراسم اختتامیه‌ی مسابقات قرائت قرآن - 14/10/1373