پازل زیبای اندیشه دینی

زبان قرآن، زبان اشاره به «وجود» یا «حقیقت» است و با تذکرات آن می‌توان با حقیقت، نسبتِ وجودی برقرار کرد و در این مسیر که ظهور حقیقت به حضور ما می‌باشد، همواره با حضور مجددی از خود روبه‌رو هستیم و اگر نوعی گشودگی در میان نباشد چگونه می‌توان پیام قرآن را یافت؟ آن نوع گشودگی که گشودگی متقابلِ انسان نسبت به آیات الهی و گشودگی آیات الهی نسبت به ما است. این یعنی به روی هم گشوده‌بودن و در آینده و در امکاناتِ روبه‌رو نیز حاضرشدن و همواره امور والا را در هر چیز مدّ نظرقراردادن.
وقتی انسان کلِّ «بودنِ» خود را تا آن‌جا که برایش ممکن است احساس کند، آنچه آینده است، در اصل، «امکانِ» بودنِ اوست که به سوی او می‌آید و با گشودگی نسبت به آن، آن را احساس می‌کند و آنچه پیش روی اوست را نیز در خود دارد و در عین آن‌که در « زمان حال» قرار دارد، «گذشته» و «آینده» نیز در نزد اوست.

با نظر به لایه‌های زیرینِ زبان قرآن که زبان حقیقت است، از طرف آن زبان چیزی به انسان داده می‌شود که تمامِ وجود انسان را در بر می‌گیرد و بدین لحاظ انسان سرمست می‌گردد و آن کلمات را قصه‌ی وجودِ خود احساس می‌کند. در واقع در این حالت زبان قرآن، دارد قصه‌ی جان انسان را تکلّم می‌کند و به انسان قوام می‌دهد تا در «موجود» هم به سراغ «وجود» برود و در همه چیز پیام وجود را بشنود.

#زبان_قرآن
#استاد_طاهرزاده
‌

قرآن، پیام «وجود» است که درهر جایی و به‌خصوص در تاریخ، با آن روبه‌رو هستیم و در عین حال نسبت به آن غفلت داریم، زیرا عموماً از گشودگیِ خود و این‌که هستی دارای ظهور است،غفلت می‌کنیم ومتوجه‌ی مجاورت وقرب حقیقت با خود نیستیم، آن‌طور که فرمود: «نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَريد» (ق/16)ما از رگ گردن به آن فرد نزدیک‌تر هستیم،زیراحقیقت،مارادر برگرفته وقرب به اوبه معنای رفع حجابهایی است که مارا از این دربرگرفتگی غافل کرده است.

زبان قرآن،ظهورواژه‌هایی است که حامل قداستندووجوه پنهانیِ آن زبان،متذکرِحقایقِ بزرگی است که مارافرامی‌خوانندومی‌توان با آن‌ها روبه‌رو شدوبا آن‌ها زندگی کرد.معرفتی است برای زندگی‌کردن و نه صِرف دانایی؛ بلکه نوعی بصیرت عملی است،زیرا انسان باعملش انسان است وتا ایمانِ خودرابه عمل نکشاند،‌حقیقت از طریق اوبه ظهور نمی‌آیدتا اورا دربربگیردو آن حقیقت از آنِ انسان شودوانسان،سرمستِ حقیقتی گرددکه عالم را فراگرفته است.آنچه بنده سعی کرده‌ام در مباحث قرآنی دنبال نمایم، حاضرکردنِ خودو مخاطبان درعالمی است که قرآن در مقابل بشر گشوده است و بشر امروز بیش ازپیش به آن نیاز داردتابه بودن گشوده وگسترده ومتعالی خود دست یابد.

#زبان_قرآن
#استاد_طاهرزاده

آیات قرآن آن‌چنان است که عالَمی رادر مقابل انسان می‌گشاید
تاانسان نسبتِ خودرابا خداوبااسماءحسنای ‌او به صورت یگانه احساس کند
وقرآن ازاین جهت، آینه‌ی رخدادِحقیقت است،
حقیقتی که درهمه‌ی موجودات به‌خصوص درتاریخ،
قابل احساس است وانسان‌هارادر برگرفته.

استاد طاهرزاده
#زبان_قرآن

درآیات قرآن،حقیقت به صورت کلماتی آهنگین ولطیفانه وبه صورتی هارمونیک به ظهورآمده ‌است،

تاروح انسان رادربر بگیردوانسان‌هانسبت به آن‌چه آن کلمات متذکرآن هستند،

احساس دوگانگیِ سوبژه واُبژه نکنندو بی‌عالم نشوند

استاد طاهرزاده
#زبان-قرآن

قرآن،آینه‌ی گشوده‌ای است که با هنرنماییِ تمام،تلاش می‌کندنگاه مارا به عالم تسهیل کند،
تابتوانیم بین آن‌چه روبه‌روی خودداریم باعالم مثال،رابطه‌ای برقرارکنیم
و این،بانگاهی درست به عالم و آدم انجام می‌گیرد
تابدون ‌واسطه‌ قرار دادن محفوظات ذهنی،باعالَم زندگی کنیم
ونه باآن نوع آگاهی‌ها که درآن، انسان با مفهومی ازواقعیتِ عالم به‌سر می‌برد
ورابطه‌ی وجود باعالم و آدم رابه حاشیه می‌برد.

استاد طاهرزاده
#زبان قرآن