پازل زیبای اندیشه دینی

جان و جان جانان
?انسان داراي «تن» و «مَن» است
? «منِ» او همان جان اوست،
? و «جانِ جانِ» او همان فطرت است.

♻️اگر انسان به «خود»ش رجوع كند مي بيند اصلي دارد كه آن اصل، حق طلب است، نه غريزه طلب

?آن اصل، ارضاي شهوت و مقام نمي خواهد بلكه خدا مي خواهد. ا

?گر به او خدا و معنويت بدهد احساس مي كند كه به ثمر رسيده است اما اگر به او دنيا و شهوت و خيالات و پُز و رعايتِ نظر مردم بدهد، احساس شكست مي كند،

? آن جانِ جان که نظرش به اهدافي بالاتر از اهداف دنيايي است، نور خدا است در جان انسان، تا انسان چشم از سعادت خود بر ندارد، آن نور، اصلِ اصلِ ما يا منِ منِ ما است

#آشتی_با_خدا
#استادطاهرزاده

?سرمایه درون
? اگر كسي بخواهد در دنیا به نشاط بيشتري برسد چه بايد بكند

? و چگونه انسان مي تواند به آرامشي كه به دنبال آن است دست يابد؟

✅براي جواب اين سؤال ابتدا بايد متوجه شويم همة انسان ها در «روحشان» داراي سرمايه اي به نام فطرت هستند

✅ و لذا اگر از آن سرمايه درست استفاده كنند و بتوانند با فطرت خود کنار بيايند، به آرامش و نشاط حقيقي دست مي يابند.

#آشتی_با_خدا
#استادطاهرزاده

?مراقب خود اصیلمان باشیم

?انسان در طول زندگي بايد مراقب باشد كه از خودِ اصيل خود غافل نشود تا همواره در اُنس با خدا باشد،

?و در عالم اُنس با خدا به راحتي ميل هاي خود را مديريت کند.

?هر انساني در طول زندگي خود برنامه خاصي دارد، ولي بايد آن برنامه ها در تضاد با فطرت يا خودِ اصيل انسان نباشد

? وگرنه در انتهاي زندگي احساس پوچي و بي ثمري مي کند

#آشتی_با_خدا
#استادطاهرزاده

انسان براي رهيدن از پوچي بايد معناي زندگي و هدفي را که بايد دنبال کند بفهمد. او مي تواند خود را از طريق دينداري، از بي حاصلي برهاند، معني خلقت را به درستي درك كند و زندگي خود را زير سؤال نبرد.

يك وقت كسي در جادّه اي است که مي داند بايد به كجا برود؛ راه مي افتد و تابلوهايي که او را به سوي مقصدش راهنمايي مي کنند يکي يکي پشت سر مي گذارد و به سوي مقصد خود در حرکت است.

اما اگر آن شخص به جاي آن که از تابلوهاي راهنماي کنار جاده استفاده کند و به کمک آنها به طرف مقصد برود، در کنار هر تابلويي بنشيند و دور آن بگردد و خوشحال باشد که کنار تابلويي است که اشاره به مقصد دارد، چنين کسي هرگز به مقصد نمي رسد. كسي كه معني زندگيش را نداند به جاي اين که از ايستگاه هاي زندگي يعني نوجواني و جواني و پيري، استفاده کند و جلو برود به آن ها دل مي بندد

#آشتی_با_خدا
#استادطاهرزاده

بندگي خدا هم بيشتر تغيير رويکرد است، همين که انسان جهت جان خود را به سوي خداوند قرار دهد و عبادات شرعي را با اين نيت انجام دهد، خود را با انوار الهي روبه رو مي بيند و متوجّه مي شود به اين راحتي به مقصد رسيده، چون هدف نزديک است. گفت:
آنکه عمري در پي او مي دويدم کو به کو
ناگهانش يافتم با دل نشسته روبرو

كسي كه بندگي نمي كند آن چنان نيست كه هيچ كاري نكند؛ اتفاقاً خيلي هم كار مي كند امّا کارهايي مي کند که عمق جانش از آن كارها قانع و راضي نمي شود. از اين در به آن در، و از اين مُد به آن مُد رو مي كند اما آرام نمي گيرد. برعكسِ چنين انسان هايي، مؤمنين هستند كه گرچه به ساده ترين شكل زندگي مي كنند اما چون به مقصد رسيده اند آرامش مطلوب خود را يافته اند، ديگر مثل انسان هاي سرگردان همين طور زندگي خود را عوض نمي كنند بلكه در پايگاهي استوار و با اميدواري کامل روز به روز دينداري خود را رشد مي دهند. گفت:

هر که بي سامان شد اندر راه عشق
در ديار عشق سامانش دهند

#آشتی_با_خدا
#استادطاهرزاده