پازل زیبای اندیشه دینی

?قرآن بقای خودش را مدیون سه جهت است:

?یکی اینکه مطالبش زبان فطرت انسان است؛

?دوم اینکه با عباراتی فصیح و بلیغ بیان شده؛ 

?سوم اینکه به نحوی آهنگ به آن داده شده که قابل تلاوت آهنگین است.

➕منبع:آشنایی باقرآن ج ۵شهید مطهری

هر روزِ هفته وجهي از آيات الهي را مي نماياند.

◽شنبه؛ يعني مقام ابتداء خلقت، ولي جمعه؛ مقام جامعيت است.

به همين جهت جمعه روز هفتم نيست، بلكه جامع همة ايام هفته است. مثل انسان كه «كون جامع» است و مقامي است كه همه مراتب عالم غيب و شهادت را در خود دارد - از عقل و عالم جبروت بگير تا جسم و عالم ناسوت- مقام انسان از جهت بدن در خاك است و از جهت نفس هم در مقام قلب است و هم در مقام برزخ و هم در مقام عقل است، مقام انسان مثل مقام روز جمعه است. جمعه براي صعود به عالم معني است،

◽شنبه و يكشنبه و پنجشنبه براي به دست آوردن آب و نان و برآوردن نيازهاي مادي است. جمعه براي تغذيه بُعد آدميت است، اگر كسي در جمعه نتواند جواب جان خود را درست بدهد، عصر جمعه جان انسان با خودش درگير مي شود. آن وقت در يک مقايسه مي توان متوجه بود كه كلّ زندگي يک جمعه است، نه شنبه و يکشنبه و ديگر ايام هفته، به همين دلیل اگر جمع اين زندگي درست در بستر خودش واقع نشود، شما مي بينيد آخر عمر، انسان به خودش اعتراض دارد كه مرا بعد از پنجاه سال كجا آورده اي؟ مثل عصر جمعه كه انسان با خودش درگير مي شود كه چرا مرا در این روزبه اين حالت رساندي؟ بهترين دشت حياتِ مرا كه مثل فرصت روز جمعه بود، به يك بيابان سردِ بي حيات تبديل كردي. علت اين اعتراض دروني آن است که از اول عمر نسبت به ثمردهيِ واقعيِ زندگي حساس نبود.

?منبع:کتاب آنگاه که فعالیتهای فرهنگی پوچ می شود

#استاد_اصغر_طاهرزاده

✅به فرموده علامه ي اميني«رحمة الله عليه» در کتاب «الغدير»

✔آنچنان سند اين روايت در متون روايي اهل سنت محکم است که اگر بنا باشد حديث غدير مورد شبهه قرار گيرد، در دنيا هيچ امري قابل اثبات نيست، چون هيچ قضيه اي مانند قضيه ي غديرِ خم روايات و اسانيد ندارد??

➕منبع:مبانی نظری نبوت وامامت

?درباره شیخ صفی‌الدین اردبیلی، عارف و شاعر قرن هشتم
⭕صفى‌الدين ابوالفتح اسحاق، ملقب به «شمس‌الدين» و معروف به «شيخ صفى»، عارف و شاعر قرن هشتم هجرى قمرى است.
⭕نسب او را با نوزده واسطه به امام موسى كاظم (ع)، امام هفتم شيعيان دوازده امامى، رسانده‌اند. در ريحانة‌الادب، صفاتى چون «برهان الاصفياء»، «قطب‌الاقطاب» و «شيخ‌العارفين» براى او ذكر شده است (حقيقت، ص 591؛ لغت‌نامه، ذيل «صفى الدين»).

⭕او فرزند مردى زارع بود و در روستاى كلخوران، واقع در شمال‌غربى اردبيل، زاده شد. به‌جز مدتى كه به فارس و گيلان سفر كرد، تا پايان عمر در همان روستا ساكن بود. شيخ صفى در كودكى توجه خاصى به امور مذهبى نشان مى‌داد. در جوانى قرآن را حفظ كرد و ضمن تحصيل علوم مقدماتى به زهد و رياضت پرداخت و به مشاهده ظهورات غيبيه و عوالم غيرمرئيه توفيق يافت. گاهى در مزار شيخ فرج اردبيلى و گاهى در مرقد شيخ ابوسعيد اردبيلى به عبادت مشغول مى‌شد.

(اثرآفرينان، ذيل «شيخ صفى»؛دايرة‌المعارف تشيع، ذيل «شيخ صفى»؛ لغت‌نامه، همان‌جا؛ حكيميان، ج 2، ص 91).

⭕شيخ صفى از عارفان نامى عهد اولجايتو و پسرش، ابوسعيد بهادرخان ايلخانى، بود كه با مريدان خود در آن ايام در كلخوران، در اطراف مقبره پدر خود، مى‌زيست. شيخ صفى، به سبب مقام بلند عرفانى خود، همواره از توجه ايلخانان مغول برخوردار بود. وى در دستگاه غازان‌خان به اعتبار مُراد مقتدر خود، شيخ زاهد، قرب و منزلتى داشت. خواجه رشيدالدين فضل‌الله همدانى وزير به او احترام مى‌گذاشت و هر ساله براى مخارج خانوار او نقد و جنس فراوان مى‌فرستاد. خواجه رشيدالدين در مكتوبى به پسر خود، اميراحمد حاكم اردبيل، توصيه كرده است كه در معامله خود با مردم اردبيل چنان كند كه شيخ صفى‌الدين از او راضى و شاكر باشد

(لغت نامه، همان‌جا؛ حقيقت، ص 553؛ ابن بزاز، ص 3، 7).
 ⭕این بزاز اردبيلى، در كتاب خود، در شرح احوال و سخنان و كرامات شيخ صفى نوشته است :

«صفى‌الدين در جوانى از بابت زيبايى و حسن صورت چنان بود كه او را «يوسف ثانى» لقب داده بودند و به سن بلوغ نارسيده زنان در عشق او دست‌ها مى‌بريدند، ولى دلِ مبارك او از ايشان مى‌رميد و اين حسن صورت در دوران بلوغ به حدى بود كه اولياءاللّه وى را پير تُرك خواندندى و در جماعت طالبان او را زرين‌محاسن مى‌گفتند (همان، ص 4).

مطالعه بیشتر???

❎منبع:https://velayati.ir/fa/news/779

?فرق غدير با سقيفه اين است كه يك جريان به حاكميت نيروهاي ارزشي حسّاس است و لذا بر فرهنگ #غدير تأكيد دارد و يك جريان چيزهاي ديگري غير از حاكميت ارزش ها برايش مهم است.

?«غدير» يعني #حاكميت كسي که فدايي اسلام است و «سقيفه» يعني حاكميت سياسيون اقتصادمحور، آن هم نه اقتصادي كه به نفع مردم باشد، بلكه رفاه و اقتصادي كه به نفع طبقة خاص تمام شود.

?#سقيفه يعني حاكميت ويژه خواران اقتصادي و #قدرت طلبان سياسي، البته با حفظ شخصيت ديني و نه حفظ ارزش هاي ديني، سقيفه يعني حاكميتي که مي تواند بيشتر فتح کند و بيشتر پول درآورد. آن ها درست فهميده بودند كه اگر اميرالمؤمنين علي(ع) سرِ کار مي آمد، ويژه خواران اين چنين ثروتمند نمي شدند.

?منبع: کتاب مقام لیله القدری حضرت فاطمه سلام الله علیها