❌نشانههای یک آدم جنگی مکتبی❌
اَلسَلامُ عَلَیکِ یا مُوسَی اِبنِ جَعفَر عَلیهِ اَلسَلام ?
زندگی موسیبن جعفر (ع) یک زندگی شگفتآور و عجیبی است. اولاً در زندگی خصوصی موسیبن جعفر (ع) مطلب برای نزدیکان آن حضرت روشن بود. هیچ کس از نزدیکان آن حضرت و خواص اصحاب آن حضرت نبود که نداند موسیبن جعفر (ع) برای چی دارد تلاش می کند و خود موسیبن جعفر در اظهارات و اشارات خود و کارهای رمزیای که انجام می داد، این را به دیگران نشان می داد؛ حتی در محل سکونت، آن اتاق مخصوصی که موسیبن جعفر در آن اتاق می نشستند اینجوری بود که راوی که از نزدیکان امام هست، می گوید من وارد شدم، دیدم در اتاق موسیبن جعفر (ع) سه چیز است: یکی یک لباس خشن، یک لباسی که از وضع معمولی مرفه عادی دور هست، یعنی به تعبیر امروز ما می شود فهمید و می شود گفت لباس جنگ، این لباس را موسیبن جعفر (ع) را آنجا گذاشتند، نپوشیدند، به صورت یک چیز سمبلیک، بعد «و سیف معلق»؛ شمشیری را آویختند، معلق کردهاند، یا از سقف یا از دیوار. «و مصحف»؛ و یک قرآن. ببینید چه چیز سمبلیک و چه نشانهی زیبائی است، در اتاق خصوصی حضرت که جز اصحاب خاص آن حضرت کسی به آن اتاق دسترسی ندارد، نشانههای یک آدم جنگی مکتبی مشاهده می شود. شمشیری هست که نشان می دهد که هدف جهاد است. لباس خشنی هست که نشان می دهد وسیله، زندگی خشونت بار رزمی و انقلابی است و قرآنی هست که نشان می دهد هدف این است؛ می خواهیم به زندگی قرآنی برسیم با این وسائل، و این سختیها را هم تحمل کنیم.
(مقام معظم رهبری)
