پازل زیبای اندیشه دینی

⬅️ از جمله عوامل موثر در فهم قرآن دوری از آلودگی و گناه است.

✳️ علامه #جوادی_آملی در خصوص ارتباط طهارت و دوری از گناه و آلودگی و فهم قرآن این چنین می فرماید:
?اگر انسان سخن رسول الله را نمي‏‌شنود و قرآن را نمي‏‌فهمد بايد بداند كه در حجاب گناه است و ميزان نفهميدنش به مقدار حجابش بستگي‏ دارد.
?هر چه بيشتر در دنيا و گناهان خود غوطه‌‏ور باشد، به همان اندازه از فهم قرآن محجوب است و هر اندازه از شهوت حيواني لذت مي‏‌برد، از لذّت قرآني محروم مي‏‌شود؛ زيرا فرمود

? «فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقينَ»[صف/5]
✍پس چون [از حق‏] برگشتند، خدا دلهايشان را برگردانيد، و خدا مردم نافرمان را هدايت نمى‏‌كند»،

?«ٍثُمَّ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ؛[توبه/127]
✍سپس [مخفيانه از حضور پيامبر] بازمى‏‌گردند. خدا دلهايشان را [از حقّ‏] برگرداند، زيرا آنان گروهى هستند كه نمى‏‌فهمند.»

✅ بنابراين، قرآن در حجاب نيست و پرده‏‌اي ندارد، ابهامي ندارد كه ديگران آياتش را نفهمند، بلكه كافران و دنياطلبانند كه در حجاب خودبيني گرفتارند و به همين جهت، نمي‏‌توانند بيرون از خود را بفهمند و هر چه را كه با خودبيني و دنياطلبي و لذّت‏گرايي آنان نسازد، نمي‏‌توانند آن را بفهمند.

?حضرت آیت الله جوادی آملی،قرآن در قرآن ،ص 368.

⛔«در شکم گرفتاریها و مصیبتها، نیک بختیها و سعادتها نهفته است، همچنان که گاهی هم در درون سعادتها، بدبختیها تکوین می یابند و این، فرمول این جهان است: «یولِجُ اللَّیلَ فِی النَّهَارِ وَیولِجُ النَّهَارَ فِی اللَّیلِ»؛ «خدا شب را در [شکم] روز فرو می برد و روز را در [شکم] شب»

?ضرب المثل معروفی است که می گوید: پایان شب سیه سپید است. این ضرب المثل تلازم قطعی بین تحمل رنج و نیل به سعادت را بیان می کند، گویی سپیدیها از سیاهی ها زاییده می شوند. قرآن کریم برای بیان تلازم سختیها و آسایشها می فرماید: «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یسْرًا إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یسْرً»؛ «پس حتما با سختی، آسانی است، حتما با سختی آسانی است.»

?فرمایش قرآن این نیست که بعد از سختی، آسانی است؛ بلکه این است که با سختی، آسانی است؛ یعنی آسانی در شکم سختی و همراه آن است.»

?«تضاد و کشمکش، شلاق تکامل است. موجودات زنده با این شلاق، راه خود را به سوی کمال می پیمایند. این قانون، در جهان نباتات، حیوانات و بالاخص انسان، صادق است»

? برگرفته از کتاب عدل الهی، مرتضی مطهری، ص 154 – 157.

?کی بهم می رسد ای یار نگاه منوتو‼️

❤️«مَتی تَرانا وَ نَراکَ وَ قَد نَشَرتَ لِواءَ النَّصرِ تُری» 

#امام_زمان

همه انسان ها تشنه كمال هستند ولي بعضي ها به دنبال سراب مي روند، وقتي كسي دنبال سراب برود هم آب به دست نمي آورد و هم توان برگشتن را از دست مي دهد و در نتيجه تلف مي شود. راه نجات از پوچي و يأس اين نيست که زندگي را به طور عادي بگذرانيم. اگر انسان بخواهد پوچي و اضطرابش كم شود بايد بداند كه دل او، خدا مي خواهد و بايد به دنبال خدا برود. مولوي مي گويد: اي آدم ها! اگر آب مي خواهيد، آب درون كوزه است، چرا محو گُلِ روي كوزه شده ايد؟! چرا همين طور قربان ظاهر زيباي كوزه مي رويد، در صورتي كه آب داخل كوزه است و نه در گُل روي كوزه؟
چند بازي عشق با نقش سبو؟
بگذر از نقش سبو و آب جو
چند باشي عاشق صورت، بگو
طالب معني شو و معنا بجو
صورت ظاهر فنا گردد بدان
عالم معني بماند جاودان
صورتش ديدي ز معنا غافلي
از صدف درّ را گزين گر عاقلي
يعني انسان در اين دنيا آمده است كه به خدا وصل شود و اگر در اين دنيا به دنبال دنيا بدود مثل اين است كه انسان تشنه اي بخواهد با گُلِ روي كوزه سيراب شود و از محتواي درون کوزه غافل بماند. مشغول شدن به صورت و ظاهر دنيا، انسان را در اضطرابِ بي ايماني و تشنگي نسبت به حقيقت نگه مي دارد. در آخر هم، دنيا دست يافتني نخواهد بود، خدا مي ماند و آن ارتباطي که انسان توانسته باشد با خدا به وجود آورد و ديگر هيچ. تنها راه از بين بردن افسردگي اين است كه آرام آرام آن را به وسيله ارتباط با خدا از بين ببريم. اگر كسي مي خواهد عمرش حاصلي داشته باشد و پوچ نباشد بايد زندگي اش زندگي ايماني باشد، و وارد يک زندگي ديني شود.
وقتي انسان اضطراب هاي خود و ديگران را ارزيابي كند دقيقاً مي بيند كه ريشه ي همه اضطراب ها اتصال نداشتن به حق است. و ايمان قلبي تنها وسيله اتصالِ به حق است که بايد به دنبال آن بود.

?منبع:کتاب آشتی باخدا ازطریق آشتی باخودراستین

?باباجان! این غذا را وقتی شما سرِ بار گذاشتید، نمیشود که بمجرّد اینکه آتش زیرِ غذا را روشن کردید، بنا کنید پا به هم کوفتن که من غذا میخواهم! خب باید صبر کنید تا بپزد. گاهی اوقات این‌جوری است؛ بعضی از فعّالیّتهایی که برادرها و خواهرهای خوب انقلابی یک جاهایی انجام میدهند، ناشی از صبور نبودن است؛ صبوری لازم است؛ صبر هم یکی از خصلتهای انقلابی است.

?بله، خشم انقلابی داریم امّا صبر انقلابی هم داریم. مظهر اتمّ و اکمل عدالت، امیرالمؤمنین است دیگر، از او عادل‌تر که نداریم، امّا امیرالمؤمنین هم یک جاهایی صبر کرد؛ تاریخ زندگی امیرالمؤمنین را می‌بینید دیگر.

? یک جا میگوید: فَصَبَرتُ وَ فِی العَینِ قَذًی وَ فِی الحَلقِ شَجا؛ یک جا هم در مقابل فشار خوارج و مانند اینها در جنگ صفّین صبر میکند و به حکمیّت تن میدهد؛پس یک جاهایی صبر ضروری است، لازم است؛ یک جاهایی صبر، [از روی] ناچاری است، یک جاهایی هم نه، ناچاری نیست اما لازم است که انسان این صبر را انجام بدهد.

?بیانات مقام معظم رهبری در دیدار جمعی از دانشجویان۱۳۹۷/۰۳/۰۷