مهمترین نیاز ما ارتباط با خداست و ارتباطات و نیازهای دیگر ما، تماما یا کاذب هستند و یا فرعی. ما معمولا به جای اینکه از همه امکانات و ارتباطاتمان برای تقویت ارتباط با خدا استفاده کنیم و به نیازمان به خدا بپردازیم، دائما میخواهیم از خدا برای تقویت دیگر ارتباط هایمان استفاده کنیم!
گاهی اوقات عصبانیت ما ناشی از گرسنگی است و اگر خود را تغذیه کنیم آرام میشویم. گاهی اوقات بیحالی ما ناشی از خستگی است و اگر کمی استراحت کنیم، سرحال میآییم. گاهی اوقات ضعفهای ما ناشی از دور بودن از خداست، اگر به قدر کافی به ذکر و عبادت بپردازیم قوت مییابیم و امورمان اصلاح میشود.
وقتی با خدا باشی، با خودت هم خواهی بود. وقتی خدا را فراموش کنی، خودت را هم فراموش خواهی کرد. وقتی خودت را فراموش کنی دیگر در اندیشۀ منافع خودت هم نخواهی بود و مدام علیه خودت اقدام خواهی کرد. خداوند متعال در آیه 19 سوره حشر میفرماید: «وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ»
از هزار راه میشود به خدا رسید و هیچ راهی برای انکار خدا وجود ندارد. به هزار دلیل باید خدا را اطاعت کرد و هیچ دلیلی برای معصیت خدا وجود ندارد. به هزار طریق میشود به خدا دلگرم شد و هیچ دلگرمی در دوری از خدا وجود ندارد. اما…
اگر عاشق حق نشوی، گاهی از اوقات مرز بین حق و باطل را تشخیص نمیدهی و این مجازات کسانی است که حق را شناختند، اما عاشق آن نشدند. اگر از باطل نفرت نداشته باشی، گاهی از اوقات مرز بین حق و باطل را تشخیص نمیدهی و این مجازات کسانی است که باطل را شناختند اما از آن نفرت پیدا نکردند. غیرت حقطلبی، آدم را در راه حق حفظ میکند.